نقض آراء هیأت‌های تشخیص مطالبات سازمان تأمین اجتماعی از منظر رویه دیوان عدالت اداری در توسعه پایدار اجتماعی

نویسندگان

1 دانشجوی دوره دکتری حقوق عمومی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه حقوق، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران

doi
چکیده

گسترش دامنه فعالیت دولت‏ها، پیچیدگی امور اداری و فنی و تخصصی بودن بسیاری از وظایف سازمان‏ها و نهادهای دولتی و عمومی وابسته به آنها، ضرورت سرعت و دقت در تصمیم گیری‏ها و اقدامات واحدها و مأمورین دولتی از جمله دلائل ایجاد مراجع غیر قضایی در کنار مراجع عالی قضایی  به معنای مراجع دادگستری وابسته به قوه قضائی می‏باشد. هرچند که در فرآیند تحول مراجع یاد شده دوری از اهداف اولیه مقنن وکاستی‏های قابل توجه که تضییع حقوق شهروندان را در پی داشته قابل توجه به نظر می‏رسد. هیأت‏های بدوی و تجدیدنظر تشخیص مطالبات سازمان تأمین اجتماعی یکی از مراجع شبه قضایی است که در این نوشتار با نگاهی به ساختار و صلاحیت قانونی آن به آسیب شناسی آراء صادره و علل نقض آن خصوصاً عدم رعایت اصول دادرسی عادلانه به ویژه اصل مستدل و مستند بودن از سوی دیوان عدالت اداری پرداخته و نقش موثر آن در ساختارهای رشد- تکوین و توسعه اجتماعی مد نظر قرار خواهد گرفت.