نقض آراء هیأتهای تشخیص مطالبات سازمان تأمین اجتماعی از منظر رویه دیوان عدالت اداری در توسعه پایدار اجتماعی
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری حقوق عمومی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه حقوق، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار و عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
گسترش دامنه فعالیت دولتها، پیچیدگی امور اداری و فنی و تخصصی بودن بسیاری از وظایف سازمانها و نهادهای دولتی و عمومی وابسته به آنها، ضرورت سرعت و دقت در تصمیم گیریها و اقدامات واحدها و مأمورین دولتی از جمله دلائل ایجاد مراجع غیر قضایی در کنار مراجع عالی قضایی به معنای مراجع دادگستری وابسته به قوه قضائی میباشد. هرچند که در فرآیند تحول مراجع یاد شده دوری از اهداف اولیه مقنن وکاستیهای قابل توجه که تضییع حقوق شهروندان را در پی داشته قابل توجه به نظر میرسد. هیأتهای بدوی و تجدیدنظر تشخیص مطالبات سازمان تأمین اجتماعی یکی از مراجع شبه قضایی است که در این نوشتار با نگاهی به ساختار و صلاحیت قانونی آن به آسیب شناسی آراء صادره و علل نقض آن خصوصاً عدم رعایت اصول دادرسی عادلانه به ویژه اصل مستدل و مستند بودن از سوی دیوان عدالت اداری پرداخته و نقش موثر آن در ساختارهای رشد- تکوین و توسعه اجتماعی مد نظر قرار خواهد گرفت.