انتخاب ترکیب پرتفوی ارزی بانک در راستای کاهش ریسک وضعیت باز ارزی (NOP)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت مالی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 استادیار،گروه حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
3 دانشیار،گروه مدیریت مالی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران و عضو گروه پژوهشی مخاطرات مالی نوین، تهران، ایران
4 استادیار،گروه حسابداری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
doi
چکیده
هدف از پژوهش حاضر انتخاب ترکیب پرتفوی ارزی بانک در راستای کاهش ریسک وضعیت باز ارزی (NOP)است. این تحقق درصدد پاسخ به سؤال اینکه آیا امکان بهینهسازی پرتفوی ارزی بر اساس مدلهای مختلف ارزش در معرض خطر شامل Var، کاپیولا VaR و کاپیولا CVaR وجود دارد. این پژوهش در مقیاس کمی و مشاهدات بهصورت سری زمانی درصد بازدهی لگاریتمی روزانه دو ارز اصلی و متداول در تجارت کشور شامل دلار و یورو در بانک سپه از 17 فروردینماه 1392 الی پایان شهریور 1400 است . نتایج حاصل از سبد کارای انتخابی مبتنی بر این سه روش را نشان میدهد که با توجه به نتایج بهدستآمده مدل Copula GARCH VaR دارای مقدار شارپ بیشتری نسبت به دو روش دیگر است. از سوی دیگر نتایج میانگین شارپ بهدستآمده از پرتفوهای روی مرز کارا بین سه روش ارائهشده است که با توجه به مقادیر بهدستآمده درمییابیم اختلاف معنیداری در سطح اطمینان 95 درصد آماری بین میانگین سه روش ارائهشده وجود دارد که طی آن مدل Copula GARCH VaR رتبه بالاتری دارد.
