راهبرد شاخصهای الگوی مطلوب کنشگری پلیس نسبت به اطفال و نوجوانان
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران؛
2 دانشآموخته دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)؛
doi
10.22034/mr.2023.15326.5506چکیده
هدف از مداخله نهادها و کارگزاران قضایی و پیراقضایی ازجمله پلیس/ضابطان در امور کودکان و نوجوانان برای حمایت و اصلاح رفتارهای هنجارگریز این دسته است؛ بهنحویکه با اصلاح رفتار، روند رشد آنها به مسیر درست هدایت شود. برای این منظور، پلیس/ضابطان باید از الگوی مطلوب بهرهمند باشد و مبانی حقوقی و جرمشناسانه ضرورت این الگو را آشکار میسازد. برای پیریزی الگوی مطلوب، برخورداری پلیس از شاخصهای فردی و نهادی ضروری است. شناسایی این شاخصها، موضوع پژوهش است. پلیس/ضابطان در نظام حقوقی ایران اختیار چشمگیری در قلمرو حقوق کیفری کودکان و نوجوانان ندارد و با صرفنظر کردن از موارد محدود، میتوان گفت اساساً فاقد اختیار است. سیاستگذار جنایی ایران، همسو با رویکرد افتراقیسازی به دنبال ایجاد واحد تخصصی پلیس -از رهگذر تصویب لایحه- در این قلمرو است که برخی از شاخصهای مطلوب را پیشبینی کرده اما از برخی دیگر، غافل شده است. دارا بودن پلیس از خصوصیات شخصیتی شایسته، بهرهمندی از توان تخصصی، مسئلهمحوری بهنحویکه این نهاد در کنار فصل وقایع به دنبال حل مسائل نیز باشد و مدارامحوری پلیس بهطوریکه تا حد ممکن از ورود کودکان و نوجوانان به فرایند رسمی رسیدگی جلوگیری کند، از شاخصهای مطلوب بهحساب میآید.