اثربخشی بازیدرمانی دلبستگیمحور بر حساسیت مادرانه و بازنماییهای منفی کودک از خود و مادر
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
3 استادیار پژوهشکده خانواده دانشگاه شهید بهشتی
4 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
هدف این پژوهش تعیین اثربخشی بازیهای درمانی دلبستگی محور با استفاده از روش پسخوراند ویدیویی بر افزایش حساسیت مادرانه و کاهش بازنماییهای منفی کودک از خود و مادر بود. بدین منظور 25 زوج (12 زوج در گروه آزمایش ، 13 زوج در گروه گواه) مادرـکودک (3 تا 5 سال) به روش در دسترس از سه مهدکودک و یک مرکز مشاوره در تهران انتخاب شدند و با ابزار رفتار مادرانه (پدرسون، موران و بنتو، 1999) و مجموعه داستانهای مکآرتور (امد، ولف و اوپنهایم، 2003) ارزیابی شدند. روش پژوهش شبه تجربی با پیشآزمونـپسآزمون و پیگیری بود. مداخله گروه آزمایش شامل هشت جلسه انفرادی و هفتگی به مدت 60 دقیقه بود و مادران گروه گواه، بسته آموزشی متمرکز بر افزایش مهارتهای شناختی کودکان را دریافت کردند. نتایج نشان دادند که بازیهای درمانی مبتنی بر دلبستگی، حساسیت مادرانه را در گروه آزمایش به طور معنادار افزایش داد و بازنماییهای منفی کودک از خود و مادر نیز در گروه آزمایش کاهش معنادار یافت. یافتههای پژوهش نشان دادند که به کار گیری بازیهای درمانی با توجه به مؤلفههای نظریه دلبستگی میتواند در توسعه پایگاه ایمن در کودکان پیشدبستانی مؤثر باشد.