پیشبینی شاخصهای دلبستگی فرزندان براساس شاخصهای دلبستگی والدین: مطالعه بین نسلی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد
2 استاد
3 استادیار
doi
چکیده
هدف این پژوهش پیش بینی شاخص های دلبستگی فرزندان براساس شاخص های دلبستگی والدین بود. بدین منظور 207 نفر از دانشجویان دانشگاه های شهر تهران (146 دختر، 56 پسر، 5 نامشخص) و والدین (207 پدر، 207 مادر) با استفاد از روش نمونه برداری دردسترس به عنوان گروه نمونه پژوهش انتخاب شدند. شرکتکنندگان درپژوهش مقیاس دلبستگی بزرگسال (AAI؛ بشارت، 1392، 2011) را تکمیل کردند. نتایج همبستگی نشان داد که بین شاخص های دلبستگی والدین و فرزندان رابطه معنادار وجود دارد. نتایج مدل تحلیل آمیخته نیز نشان داد که شاخص های دلبستگی والدین توان پیش بینی شاخص های دلبستگی فرزندان را دارد و سبک های دلبستگی به صورت بین نسلی از والدین به فرزندان منتقل می شود. دراین پژوهش هرسه سبک دلبستگی مادر (ایمن، اجتنابی، دوسوگرا) توان پیشبینی سبکهای دلبستگی فرزند (ایمن، اجتنابی، دوسوگرا) را داشت اما نتایج درخصوص سبکهای دلبستگی پدر نشان دادکه سبک دلبستگی اجتنابی پدران توان پیشبینی سبک دلبستگی فرزندان را ندارد. براساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که ویژگیهای دلبستگی قابلیت انتقال از نسلی به نسل دیگر را دارد. با شناخت مکانیزمهای انتقال بیننسلی علاوه بر پیشبینی ویژگیهای دلبستگی نسل بعد، میتوان در چهارچوب برنامههای آموزشی- مداخلهای از انتقال ویژگیهای آسیبزا پیشگیری و ویژگیهای مفید و سالم را تقویت کرد.