بیوتکنیک صید سرک در مزارع پرورش میگوی سفید هندی و مقایسه برخی شاخص‌های تولیدی آن با مزارع یک دوره و دو دوره در سال

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده هدف این پژوهش مطالعه بیوتکنیک روش صید سرک و کارآیی آن در افزایش تولید سالیانه پرورش میگوی سفید هندی (Fenerropenaeus indicus) در مرکز پرورش میگوی گواتر چابهار بود. به این منظور در 3 مزرعه (مشتمل بر 42 استخر) روش صید سرک اجرا شد و نتایج به‌دست آمده با نتایج به‌دست آمده از پرورش یک و دو دوره در سال در 6 مزرعه دیگر مقایسه شد. مزارع با صید سرک با 240 هزار عدد پست لارو در هر استخر و با تراکم 22 عدد در واحد سطح ذخیره‌سازی شد. به‌طور متوسط در روز 108 پرورش از هر مزرعه به‌طور میانگین 6304 کیلوگرم سرک برداشته شد و همه مزارع پس از 138 روز صید شدند. میانگین میگوهای برداشت شده در صید سرک و نهایی به‌ترتیب 6/11 و 9/14 گرم بود. میانگین تولید کل هر مزرعه و تولید در واحد هکتار به‌ترتیب 36626 و 2354 کیلوگرم به‌دست آمد. ضریب تبدیل غذایی در مزارع صید سرک 66/1 بود. نتایج این پژوهش نشان داد که مزارع با صید سرک حدود 6 تن بیش از مزارع یک دوره در سال، ولی حدود 11 تن کم‌تر از مزارع دو دوره در سال تولید داشتند. براساس نتایج این پژوهش برنامه‌ای جهت اجرای صید سرک در سال‌های آتی در منطقه مورد مطالعه (گواتر چابهار) پیشنهاد شد.