اثربخشی آموزش آگاهی واجشناختی بر حافظه فعال دیداری فضایی دانشآموزان با اختلال بیان نوشتاری
نویسندگان
1 دانشیار مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید بهشتی
3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
هدف این پژوهش، تعیین تاثیر آموزش آگاهی واجشناختی برحافظه فعال دیداری فضایی دانشآموزان دارای اختلال بیان نوشتاری در پایه سوم ابتدایی بود.طرح پژوهش از نوع شبهتجربی با پیشآزمون، پسآزمون و گروه گواه بود. 30نفر از دانشآموزان دارای اختلال بیان نوشتاری از پایه سوم ابتدایی به شیوه هدفمند، انتخاب و با استفاده از مقیاس هوش وکسلر کودکان(وکسلر، ۲۰۰۰)، آزمون بیان نوشتاری(فلاحچای،1384)، و آزمون حافظه فعال دیداری فضایی(کورنولدی و ویشی،2004)، ارزیابی و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه(هر گروه15نفر)جایگزین شدند.گروه آزمایشی در13جلسه آموزشی آگاهی واجشناختی شرکت کردند، اما گروه گواه فقط برنامه متداول مدرسه را دریافت نمود.حافظه دیداری فضایی تمامی دانشآموزان پس از جلسه سیزدهم و دو ماه پس از آن، مجددا ارزیابی شد.دادههای بهدست آمده با استفاده از تحلیل کوواریانس و تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج نشان داد که تقریبا32درصد از تغییرات در بهبود حافظه فعال دیداری فضایی شرکتکنندگان در گروه آزمایشی، ناشی از مداخله آموزشی آگاهی واجشناختی بوده است، حتی این بهبود پس از گذشت2ماه، پایدار بود.میتوان نتیجه گرفت که آموزش آگاهی واجی سبب ارتقاء حافظه فعال دیداری فضایی دانشآموزان با اختلال بیان نوشتاری شده است و تأثیر آن پس از گذشت دو ماه پایدار بود.بنابراین، معرفی و اجرای این برنامه در تقویت حافظه فعال دیداری فضایی دانشآموزان با اختلال بیان نوشتاری، پیشنهادمیشود.