اثرات استفاده از پروبیوتیک‌های یستچر و بلوگاتکس در جیره غذایی بر شاخص‌های رشد و بازماندگی لارو ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss)

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده در این آزمایش اثر سطوح مختلف از پروبیوتیک‌های یستچر(شامل 1/0، 2/0 و 3/0 کیلوگرم در تن)، بلوگاتکس I (شامل CFU/gfood9ج10×2، 9ج10×5 و 109×9)، بلوگاتکس II (شامل CFU/gfood9 10×2، 9 10×5 و 109×9)و مخلوطی از مقدار متوسط هر یک از آن‌ها و جیره شاهد (بدون پروبیوتیک)،در قالب یک تیمار شاهد و 10 تیمار آزمایشی بر میزان رشد و بازماندگی لارو ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) با میانگین وزنی 005/0±37/0 گرم و طول کل 278/0±1/3 سانتی‌متر طی مدت 60 روز مورد بررسی قرار گرفت. در طی دوره آزمایش، عملیات زیست‌سنجی هر 7 روز یک‌بار انجام شد و شاخص‌های رشد مشتمل بر طول کل، ضریب تبدیل غذایی، ضریب رشد ویژه، ضریب چاقی و درصد بقاء براساس استاندارد تعیین گردید. نتایج به‌دست آمده نشان داد که بالاترین میزان شاخص‌های رشد و تغذیه در تیمار تغذیه شده با بالاترین مقدار بلوگاتکس II بیش‌تر بوده و تفاوت معنی‌داری با سایر تیمارها داشت (05/0p <). تیمارهای تغذیه شده با پروبیوتیک از میزان وزن و ضریب رشد ویژه بالا و ضریب تبدیل غذایی کم‌تری نسبت به تیمار شاهد برخوردار بودند. اثرات مثبت ناشی از کاربرد باکتری‌های تولیدکننده اسیدلاکتیک به‌عنوان پروبیوتیک در این پژوهش به اثبات می‌رسد و باکتری‌های تولیدکننده اسیدلاکتیک می‌تواند به‌عنوان پروبیوتیک در پرورش ماهی قزل‌آلا مورد استفاده قرار گیرد.