ارزیابی و پهنهبندی تناسب پارامترهای محیطی برای توسعه فیزیکی شهرها (مطالعه موردی: شهر میاندوآب)
نویسندگان
doi
چکیده
شهر میاندوآب یکی از شهرهای میانه اندام استان آذربایجان غربی است که همزمان با دیگر شهرهای میانه اندام کشور با رشد روزافزون جمعیت و گسترش فیزیکی - کالبدی روبرو است.این شهر از تحولات کشوری در بخش اقتصادی و در سایر بخشها متأثر گشته است و در این میان روند توسعه فیزیکی آن نسبت به سایر بخشهای شهری کرد بیشتری یافته است؛ و این شهر دارای رشد فیزیکی پراکنده است. هدف این پژوهش ارزیابی و پهنهبندی تناسب پارامترهای محیطی برای توسعه فیزیکی شهر میاندوآب است. روش جمعآوری اطلاعات بر مبنای کتابخانهای، اسنادی ونوع تحقیق کاربردی- توسعهای میباشد و برای تجزیهوتحلیل اطلاعات از تحلیلهای مکانی و از نرمافزار سیستم اطلاعات جغرافیایی GISاستفادهشده است یافته های این تحقیق نشان می دهد که وسعت و مساحت شهر میاندوآب در سال 1390 نسبت به سال 1335 حدود 15 برابر شده است که رقم قابلملاحظهای است و نشاندهنده رشد و توسعه بیش از بیش شهر میاندوآب در جهات مختلف میباشد. توانهای محیطی حوضه زرینهرود کاملاً بر روند توسعه فیزیکی شهر میاندوآب تأثیر داشته و این تأثیرگذاری و تأثیرپذیری را با توجه به اسکان شهروندان و رشد و توسعه بیش از بیش شهر میاندوآب قابل توجیه میباشد. بهطوریکه همه پهنهها و جهات شهر میاندوآب جهت توسعه پایدار شهری کاملاً مناسب نمیباشد بلکه جهات و پهنههای شمال و شمال شرقی از لحاظ پارامترها و توانهای محیطی کاملاً مناسب میباشند؛ و دیگر پهنهها و جهت ها بهصورت مناسب، تا حدودی مناسب و نامناسباند. نقاط و جهات شمال و شمال شرقی شهرستان میاندوآب جهت توسعه فیزیکی از نظر توانهای محیطی (پارامترهای محیطی) کاملاً مناسب بوده و در اولویت اول توسعه قرار میگیرد و جهات جنوب شرق برای توسعه فیزیکی شهر نامناسب (به دلیل حاصلخیز بودن، شیب زیاد و نزدیکی به گسل و شبکه آبراههها و...) تشخیص دادهشده است.