فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

جهت بررسی تغییرات جوانه‌زنی بذر سویا (Glycine max) و برخی ویژگیهای بیوشیمیایی آن، آزمایش فاکتوریلی در قالب بلوک‌های کامل تصادفی در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل (مغان) در سال زراعی 1400-1399 اجرا گردید. تیمارها شامل فاکتور محلول‌پاشی سولفات آهن و سولفات روی در دو سطح و زمان برداشت در سه سطح: غلاف سبز، رسیدگی فیزیولوژیک و غلاف رسیده خشک بود. طبق نتایج، اثر متقابل محلول‌پاشی و زمان برداشت بر عملکرد دانه و درصد پروتئین معنی دار بود و بیشترین مقادیر هر دو صفت در استفاده از سولفات روی در برداشت غلاف خشک بدست آمد. درصد روغن دانه متاثر از هر دو تیمار گردید، بطوریکه بیشترین درصد روغن در برداشت غلاف سبز به میزان 4/21 درصد بدست آمد و سولفات روی بیشترین تاثیر را بردرصد روغن به میزان 3/20 درصد دارا بود. اثر متقابل محلول‌پاشی و زمان برداشت بر مقدار آهن و روی بذر معنی دار بود و بیشترین مقدار آهن بذر (6/121 میلی‌گرم در کیلوگرم) در کاربرد سولفات آهن و بیشترین مقدار روی بذر (1/91 میلی‌گرم در کیلوگرم) در کاربرد سولفات روی، هر دو در برداشت رسیدگی فیزیولوژیک بدست آمد. درصد جوانه زنی متاثر از اثر متقابل محلول‌پاشی و زمان برداشت گردید و بیشترین مقدار (6/96) در تیمار سولفات روی در برداشت غلاف خشک مشاهده گردید. بطور کلی، مصرف روی باعث افزایش جوانه زنی، میزان روی، درصد روغن و عملکرد دانه شد و مصرف آهن باعث بهبود میزان پروتیین دانه گردید. برداشتهای رسیدگی فیزیولوژیک و غلاف خشک باعث بهبود صفات اندازه گیری شده بجز روغن دانه گردید.