تحلیل همدیدی بارش سنگین منجر به سیلاب روز 11 ژانویه 2020 در جنوب استان سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری آب و هواشناسی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دکتری فیزیک دریا و کارشناس پیش بینی سازمان هواشناسی کشور، تهران، ایران
3 عضو هیات علمی دانشگاه محقق اردبیلی
4 مربی گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر بهمنظور واکاوی سینوپتیک بارش سنگین منجر به سیلاب 11 ژانویه 2020 در جنوب سیستان و بلوچستان انجام شد. به این منظور نقشههای سطوح مختلف جو از روز قبل از سیلاب مورد تحلیل و تفسیر قرار گرفت. جهت انجام این پژوهش دادههای مورد نیاز از پایگاه دادههای NCEP/NCAR وابسته به سازمان ملی اقیانوسشناسی ایالاتمتحده، اخذ و نقشههای مربوط به ارتفاع ژئو پتانسیل، چرخندگی، امگا، سمت و سرعت باد، رطوبت ویژه، تابع همگرایی شار رطوبت و نمودار هوف مولر ترسیم و تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان استقرار سامانه کمفشار بر روی جنوب شرق عربستان و گسترش آن به سمت جنوب شرق ایران همراه با جذب رطوبت از خلیجفارس و دریای عرب عامل اصلی در سطح زمین برای ایجاد بارش سنگین در منطقه بوده است. در سطوح فوقانی جو نیز استقرار ناوه سطح 500 هکتوپاسکال در غرب عربستان موجب نفوذ هوای سرد عرضهای شمالی (در امتداد ناوه) و فرا رفت هوای مرطوب عرضهای جنوبی (در امتداد پشته) به منطقه شده است. عامل مهمتر در ایجاد حرکات صعودی، انطباق منطقه واگرایی رود باد با منطقه واگرایی تراز 250 هکتو پاسکال میباشد که در نهایت موجب بارش سنگین در منطقه شد.