فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر با بهره گیری از داده هاي دمای سالانه 10 ايستگاه منتخب طی دوره زماني 15 ساله (2020-2006) مخاطرات دمایی زاگرس مرکزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در ادامه جهت تشخیص روزهای سرد، خیلی سرد و َابر سرد از روش شاخص سازی(مشخصات گرایش به مرکز و پراکندگی داده ها) استفاده شد و شاخص استاندارد شده دمای حداقل روزانه برای همه ایستگاهها محاسبه گردید. روزهای با ناهنجاری منفی شاخص استاندارد شده 0 تا (2/1-) تحت عنوان روزهای سرد(0 تا 5/5- درجه) سانتیگراد، روزهای با ناهنجاری شاخص (2/1-) تا (4/2-) به عنوان روزهای خیلی سرد (5/5- تا 11- درجه) و روزهای با ناهنجاری منفی شاخص بیش از 4/2- با عنوان روزهای َابر سرد (کمتر از 11- درجه) تعیین شد. در ادامه اعمال تحلیل خوشه ای به روش پایگانی انباشتی بر روی ماتریس داده های دمایی10* 1565 و ترسیم نقشه پهنه بندی با استفاده از (GIS) چهار پهنه سرمایی با رخداد فراوانی ( کم، متوسط، زیاد و خیلی زیاد) را در زاگرس مرکزی آشکار نمود. الف) کم مخاطره: در بخش کوچکی از منتهی اليه جنوبغربی منطقه زاگرس میانی در مجاورت ایستگاه نورآباد. ب) متوسط مخاطره: بخش غربی زاگرس میانی و در برگیرنده ایستگاههای لردگان، یاسوج و سی سخت ج) زیاد مخاطره: بخش شرقی زاگرس مرکزی در برگیرنده مناطق پیرامونی ایستگاههای اقلید، سمیرم و سپیدان د) بسیار پُر مخاطره: که بخش شمالی و شمالشرقی زاگرس میانی در محدوده پیرامونی ایستگاههای کوهرنگ، شهرکرد و بروجن مشاهده می شود.