سنجش تابآوری مناطق شهر لار در برابر بلایای طبیعی با تاکید بر زمینلرزه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز
3 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
جوامع شهری امروزه در مکانهایی شکل گرفتهاند که از نظر مخاطرات طبیعی و انسانی در معرض خطر هستند و این موضوع بهمعنای تبدیل شدن جوامع شهری به محل اصلی وقوع مخاطرات احتمالی در آینده میباشد. این پژوهش تلاش میکند سنجش تابآوری جوامع شهری در برابر زمینلرزه در شهر لار را مورد تحلیل و بررسی قرار دهد. در ابتدا به معرفی اجمالی موضوع پژوهش اشاره شده است و در ادامه با مشخص کردن مولفههای موثر بر تابآوری مناطق شهر لار به کمک روش وزندهی Merec و روش رتبهبندی Promethee به تجزیه و تحلیل دادهها پرداخته شده است که نتایج حاصل از پژوهش بیانگر این موضوع است که میزان تابآوری مناطق 6و5 دارای اختلاف بیشتری نسبت سایر مناطق دیگر میباشد و سپس مناطق 1، 7و4 با اختلافی کمی نسبت به یکدیگر در رتبههای بعدی قرار میگیرند و مناطق 2و3 با اختلاف بیشتری نسبت سایر مناطق در آخر رتبهبندی قرار میگیرند. در حقیقت میتوان گفت بر اساس یافته های تحقیق بافت تاریخی و مرکزی شهر لار بیشتر در معرض آسیب پذیری و کاهش تابآوری در برابر زلزله است درحالیکه بافتهای پیرامونی شهر لار که در مجاورت بزرگراه ها، زمینهای باز و معابر عریضتر قرار دارند، تاب آوری بهتری در برابر وقوع بلایای طبیعی بخصوص زلزله دارند.