ارزیابی محاسباتی نانو حامل کربن عامل دار شده برای استفاده به عنوان حامل داروی داکاربازین: مطالعات QM/MC

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه شیمی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.

2 گروه شیمی،واحد رودهن،دانشگاه آزاد اسلامی،رودهن،ایران

doi
چکیده

یکی از درمانهای اساسی و با اهمیت در معالجه بیماران سرطانی شیمی درمانی بوده است ولی این شیوه درمانی اختصاصی نبودن داروها نسبت به سلولهای سرطانی محدوده شده است که باعث تشدید کنتراندیکاسیون و پیامدهای ناخواسته و جانبی در سلولهای سالم بدن انسان شده است.بنابراین یافتن نانوسامانه های دارویی برای درمان و معالجه هدفمند سرطان از اهمیت بسیار زیاد و شگفت انگیز برخوردار بوده است.در این پروژه، توان و پتانسیل نانولوله های کربنی تک جداره عامل دار شده به عنوان نانوسامانه تحویل دارو داکاربازین بررسی شد.در نتیجه کاندید اصلی، گروه عاملی COOH برای نانولوله کربنی تک جداره جهت دارورسانی در محیط آبی بوده است و احتمال برهمکنش اتصالی داکاربازین با SWCNT- COOH بررسی شد.بهینه سازی جزء های سازنده برهمکنش و کمپلکس این برهمکنش در فاز گازی و محاسبات ترمودینامیکی توسط متود تابع چگالی B3LYP/6-311+G* انجام شد که نتایج نشان دادند که ساختار نانوسامانه کمپلکسی d پایدار تر است و فرایند به طور خودبه خودی و گرمازا انجام شده است.همچنین با توجه به نتایج، برهمکنش بین مولکولی داکاربازین با SWCNT-COOH از نوع پیوند هیدروژنی است و انتقال بار از سوی SWCNT-COOH به سمت داکاربازین است.در محاسبات مونت کارلو انرژی کل برهمکنش نانوسامانه کمپلکسی افزایش یافته که معادل 926/17- و 〖∆G〗_sol دارای مقدار عددی 02/115- کیلوکالری بر مول بوده است.بنابراین این نانوحامل برای سنتز، حمل و رهاسازی دارو کاربرد داشته اما با وجود سوالات بیشماری در مورد این نانوحامل در پزشکی وجود دارد. می توان امیدوار بود که این معضل در سالهای آینده حل گردد.و بتواند راهگشای درمان هدفمند سرطان باشد..