آسیبشناسی سیاستگذاری کاهش فقر در ایران؛ با تأکید بر عملکرد مجلس شورای اسلامی و هیئتوزیران
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران (نویسنده مسئول)؛
2 استادیار گروه حقوق عمومی و حقوق اقتصادی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران؛
doi
10.22034/mr.2024.15359.5524چکیده
فقر یک پدیده اجتماعی چندبعدی است که عوامل مختلفی در افزایش و کاهش آن تأثیر میگذارد. همچنین فقر معانی و انواع مختلف آثار گوناگونی دارد و نمیتوان همه آنها را با یک راهکار کاهش داد. با توجه به ماهیت چندبعدی فقر و عوامل مختلفی که در آن دخیل است، نهادهای مالی بینالمللی مانند صندوق بینالمللی پول توصیه میکند که برای مقابله با آن، سند ملی کاهش فقر تدوین شود. ازاینرو با پژوهش به روش تحلیلی و مبتنیبر دادههای تطبیقی و مطالعه اسنادی این موضوع در ایران مورد بررسی قرار گرفته است که نشان میدهد نظام جمهوری اسلامی ایران در پرتو آموزههای اسلامی و الزامات قانون اساسی اقدامهای متعددی برای کاهش فقر انجام داده و حتی سند ملی کاهش فقر و هدفمند کردن یارانهها در سال 1384 به تصویب هیئت وزیران رسیده است، اما با مشکلاتی که در این زمینه وجود دارد، همچنان به تدوین سند ملی ازسوی مجلس شورای اسلامی نیازمند است.
