بررسی تأثیرات مؤلفههای گفتمان صدور انقلاب بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی (نویسنده مسئول)
doi
10.22034/mr.2024.15381.5541چکیده
انقلاب بهعنوان تغییر عمیق و تقریباً ماندگار در ابعاد زندگی اجتماعی هر کشور تغییرات گوناگون و دگرگونیهای بسیاری بههمراه دارد. تغییرات حاصل از آن را میتوان به دو نوع اجتماعی و سیاسی (در ایران، علاوه بر این دو مورد، تغییرات فرهنگی که بهنوعی وجه غالب بود) تقسیم کرد. درخصوص موضوع صدور انقلاب بهصورت پراکنده در کتابهای مربوط به سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و انقلاب اسلامی مطالبی مطرح شده است، اما بهطور مشخص در مورد صدور انقلاب و بهویژه تأثیر آن بر سایر متغیرها، ازجمله امنیت ملی، پژوهش چندانی صورت نگرفته است. امام خمینی (ره) علاوه بر تأکید بر ماهیت اسلام و انقلاب اسلامی مبنیبر اعتقاد به آرمانها و ارزشهای الهی، تکلیف داشتن و وظیفهمند بودن نسبت به سرنوشت همه انسانها و پاسخگویی به نیاز جامعه بشری را ضرورتی انکارناپذیر میدانند. صدور انقلاب، هم لازمه تداوم رویهها و دستیابی به آرمانهای انقلاب است و هم نتیجه منطقی پیروزی آن. فرضیه پژوهش حاضر میگوید که پیروزی انقلاب اسلامی در ایران موجب آغاز درگیری کنونی میان قدرتهای طاغوتی و رژیمهای جبار ازیکسو و ملل محروم و آزادیخواه ازسویدیگر شد و به همین دلیل است که این انقلاب الگویی برای هدایت تمامی آزادیخواهان جهان در کشورهای مسلماننشین و کشورهای در حال رشد بوده و ایران پایگاهی برای آزادی روشنگری و تبیین رسالت در جهان است. محدوده موضوعی تحقیق پیشِرو به بررسی رابطه متقابل میان امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران و سیاست صدور انقلاب میپردازد. مسئله اصلی تحقیق نیز این است که اندیشه سیاسی امام خمینی (ره) مبنیبر صدور انقلاب و سیاستهای مبتنیبر ترویج انقلابیگری در میان ملتهای مسلمان چگونه بر امنیت ملی جمهوری اسلامی اثر گذاشته است. در این پژوهش دادهها با نگاه نقادانه و با روش کیفی و تاریخی ساختاری بررسی شده است که روشهای جمعآوری دادهها عبارتند از: استفاده از منابع کتابخانهای، تحلیل محتوا، بررسی اسنادی و تحلیل ثانویه.