حکم تکلیفی کرایونیک بیمار لاعلاج از منظر فقه شیعه
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده حقوق و الهیات دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. (نویسنده مسؤول)
2 دانشیار، دانشکده حقوق و الهیات دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده حقوق و الهیات دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22037/mfj.v9i31-30.18180چکیده
از آنجا که قوانین حاکم بر جامعه اسلامی برگرفته از تعالیم الهی است، باید برای مسائل نوپدید، حکم شارع مقدس استنباط شود. یکی از مسائل در حال شکلگیری در حوزه علم فیزیک و مرتبط با علم پزشکی، کرایونیک است که یک نوع محافظت از انسان محسوب میشود. در کرایونیک با قراردادن بدن در دمای منفی 196 درجه پروتئینها و سلولها حفظ شده و از فساد بدن جلوگیری میشود تا در آینده با پیشرفت علم پزشکی بتوان دوباره حیات را به این افراد بازگرداند. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی تلاش میکند حکم تکلیفی کرایونیک بیمار لاعلاج مسلمان از منظر فقه شیعه تبیین گردد. یافتهها گویای آن است که دو دیدگاه پیرامون حکم کرایونیک موجود است، قائلین به عدم جواز کرایونیک انسان بیمار لاعلاج به آیه «قتل نفس»، «القای به تهلکه»، روایاتی در این زمینه و عدم جواز اضرار به نفس استدلال نمودند. قائلین به جواز کرایونیک نیز به آیات من احیا الناس، روایاتی در این زمینه و حکم عقل، تمسک جستهاند که با توجه به ادله، قول به جواز کرایونیک بیمار لاعلاج از قوت بیشتری برخوردار است.