بررسی ارث جنین آزمایشگاهی

نویسندگان

1 استاديار حقوق خصوصی، گروه حقوق، دانشکده الهيات و معارف اسلامی، دانشگاه حکيم سبزواری، سبزوار، ایران. (نویسنده مسؤول)

2 متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ نازایی و آی وی اف (IVF)، مشهد، ايران

3 دانشيار فيزيولوژي، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران

doi
10.22037/mfj.v7i25-24.11712
چکیده

پیشرفت‌های پزشکی به موازات آنکه زوج‌های نابارور را امیدوار به فرزندآوری کرده است، مشکلات حقوقی بسیاری نیز به وجود آورده است که رسیدن به پاسخ یا راه حل مناسب مستلزم تعامل و هم‌گرایی صاحب‌نظران پزشکی و حقوق است و در این میان لزوم ایجاد رشته حقوق پزشکی نیز پررنگ‌تر می‌گردد.بحث تلقیح پس از مرگ شوهر یکی از موضوعاتی است که دو رشته حقوق و پزشکی به چالش می‌کشد و پرسش‌های متعددی از جمله شناسایی نسب کودک متولدشده و نیز اخذ شناسنامه و بالاخره ارث کودک متولدشده را مطرح می‌سازد.این نوشتار صرفاً به دنبال بررسی ارث جنین آزمایشگاهی است که پس از مرگ پدر تلقیح شده باشد و تلاش دارد با متمایزساختن جنینی که حاصل لقاح خارج رحمی است با جنین حاصل از تلقیح طبیعی، عمومات و ادله را صرفاً ناظر به جنین طبیعی بداند.به باور نویسندگان، کودک متولدشده در نتیجه لقاح خارج رحمی پس از مرگ پدر عرفاً فرزند متوفی تلقی می‌شود و در فقه نیز منعی بر ارث‌ نبردن چنین کودکی وجود ندارد. بنابراین از پدر متوفای خود ارث می‌برد.