بررسی فقهی حقوقی نفقه‌ی حمل ناشی از جانشینی در بارداری

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه گیلان و پژوهشگر واحد اپیدمیولوژی و سلامت باروری مرکز تحقیقات اپیدمیولوژی باروری پژوهشگاه رویان

doi
10.22037/mfj.v5i17.6417
چکیده

رشد و پرورش جنین متعلق به زوجین نابارور در رحم زن دیگری که از آن تعبیر به «مادرجانشین» می‌شود، مسائل حقوقی ویژه‌ای را با خود به همراه دارد که یکی از آنها بحث نفقه حمل است. به تعبیر دیگر نفقه حمل در ایام بارداری مادر جانشین به عهده‌ی چه کسی است؛ والدین ژنتیکی جنین یا شوهر مادرجانشین؟ هر چند در این زمینه حکم قانونی وجود ندارد ولی به نظر می‌رسد با وحدت ملاک از ماده 1109 ق. م. در مورد مطلقه بائن حامل که قانونگذار مرد را مکلف به دادن نفقه می‌داند، برای حمل نیز نفقه اختصاصی در نظر گرفته و از اینرو والدین ژنتیکی مکلف به پرداخت نفقه جنین خود می‌باشند. البته نفقه حمل جدای از نفقه زن بوده که شوهر مادر جانشین می‌بایست در صورت رضایت به انعقاد قرارداد جانشینی در بارداری آن را به همسر خود پرداخت نماید.

کلیدواژه‌ها