ختنه زنان از دیدگاه فقه، حقوق و پزشکی
نویسندگان
1 پژوهشگر مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی، دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات کرمانشاه، گروه حقوق جزا و جرمشناسی
doi
10.22037/mfj.v3i6-5.3815چکیده
سازمان بهداشت جهانی (WHO) برآورد کرده است که سالانه حدود سه میلیون زن و دختر در معرض بریدن آلت تناسلی قرار دارند. بریدن آلت تناسلی زنان درجات مختلفی دارد که از خفیفترین و جزییترین نوع آن یعنی بریدن جزیی کلیتوریس تا شدیدترین نوع آن یعنی بریدن لبهای بزرگ و کوچک فرج متفاوت میباشد. پزشکان و متخصصین تمام درجات بریدن آلت تناسلی زنان را برای سلامت آنان مضر دانسته و هیچگونه فایدهای را برآن مترتب نمیدانند. از سوی دیگری به نظر برخی فقهای اسلام خصوصاً متقدمین برش جزیی کلیتوریس که به ختنه زنان مشهور است، منعی نداشته بهگونهای که حتی قائل به مستحب بودن آن شدهاند. لذا بین فقها و پزشکان در این خصوص اختلاف نظر وجود دارد. بسیاری از پزشکان و نویسندگان، تمام انواع بریدن آلت تناسلی زنان را بهعنوان ختنه زنان تعریف کردهاند، اما در فقه و حقوق اسلام هیچگاه بریدن آلت تناسلی زنان با ختنه زنان یکسان نبوده و دو موضوع متفاوت میباشند. بهگونهای که در اسلام بریدن آلت تناسلی زنان ممنوع بوه و مستوجب مجازات است. لکن ختنه در دیدگاه برخی فقهها،که با این موضوع موافق هستند، منعی ندارد. واژگان کلیدی ختنه زنان، بریدن آلت تناسلی زنان، پزشکی، فقه، حقوق
