تبیین الگوی بهینه در قراردادهای مشارکت عمومی – خصوصی ساخت، بهره برداری و واگذاری BOT)) کاربردی از نظریه قراردادها
نویسندگان
doi
10.52547/jemr.12.44.213چکیده
در دهههای اخیر در کشورهای در حال توسعه، کمبود بودجه دولتی یا عدم دسترسی به فناوری، دولتها را به جلب مشارکت بخش خصوصی ترغیب میکند. یکی از متداولترین روشها، دعوت به مشارکت در قالب قراردادهای مشارکت عمومی – خصوصی است. اجرای واقعی این نوع روش نیازمند تنظیم قراردادهایی است که خواستههای طرفین را برآورده سازد. این پژوهش با هدف طراحی قرارداد بهینه و مدلسازی نظری با استفاده از نظریه قراردادها، انجامگرفته است تا ضمن تحلیــل قرارداد مــشارکت عمومی- خصوصی، الگویی بهینه برای قراردادهای BOT ارائه دهد. در این پژوهش از مطالعات کتابخانهای برای تبین قرارداد پایه و از مدلسازی ریاضی در برنامه MATLAB به روش بهینهسازی تجمعی ذرات جهت تخمین پارامترهای توابع مطلوبیت استفاده گردیده است. نتایج شبیهسازی برای یک قرارداد بهینه با استفاده از پارامترهای فرضی (طول عمر، درآمد، هزینهها، نرخ تنزیل درآمدهای آتی، ارزش اسقاط هزینههای پروژه و غیره) به ترتیب 38سال (زمان بهرهبرداری از پروژه)، 78 درصد (مشارکت کارفرما بعد از زمان واگذاری)، 45 درصد (مشارکت کارفرما در طول زمان بهرهبرداری) و 7 درصد (ریسک بر عهده کارفرما) محاسبه گردید. نتایج نشان داد این پارامترها کاملاً با ویژگیهای نظری مدل تطابق داشته و همچنین مطلوبیت کارفرما در کنار مشارکت کارگزار، حداکثر گردیده است. واژههای کلیدی: روشهای مشارکت عمومی – خصوصی، قرارداد BOT، نظریه قراردادها، کارفرما و کارگزار، بهینهسازی تجمعی ذرات.