طراحی و تبیین مدل رفتار رأیدهنده بهمثابه مصرفکننده در نظام مردمسالاری دینی از دیدگاه بازاریابی سیاسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری،گروه مدیریت بازرگانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول)؛
3 استادیار،گروه مدیریت بازرگانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
4 استاد گروه مدیریت، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران؛
5 استادیار گروه امنیت، دانشکده پیامبر اعظم، دانشگاه امام حسین، تهران، ایران؛
doi
10.22034/mr.2024.5736.5410چکیده
بازاریابی سیاسی بهعنوان علم بینرشتهای در پی راههای جدیدی برای فهم و اداره سیاستهای نوین با تأکید بر تحلیل رفتار رأیدهندگان، سازمانهای سیاسی و دولتها، بهمنظور هدایت افکار عمومی در جهت تأثیرگذاری بر آرای مردم و با هدف حداکثرسازی مشارکت سیاسی در رقابتهای سیاسی، خاصه انتخابات است.پژوهش حاضر به روش کیفی مبتنیبر شیوه دادهبنیاد است که تا رسیدن به اشباع نظری با تعداد 21 نفر از نخبگان و خبرگان سیاسی مستقر در شهر تهران به روش نمونهگیری گلوله برفی مصاحبه عمیق نیمهساختاریافته انجام پذیرفته است. این پژوهش در مرحله اول بهدنبال پاسخ به این سؤال است که افراد، احزاب و جریانات سیاسی چگونه و با تأکید بر چه مؤلفههایی میتوانند سبد رأی خود را حداکثر کرده و بهطور مستمر و بلندمدت در رقابتهای انتخاباتی پیروز باشند؟ یافتهها نشان میدهد در طراحی مدل پژوهش ۱۴ بعد، ۳۱ مؤلفه و ۸۱ شاخص مؤثر و در قالب مدل پارادایمی دو متغیر شرایط علّی، سه متغیر شرایط زمینهای، دو متغیر مقولهمحوری، سه متغیر راهبردی، دو متغیر مداخلهگر و دو متغیر پیامد وجود دارد.
