بررسی اثرات طرح آبادانی و پیشرفت منظومههای روستایی بر شاخصهای سرمایة اجتماعی در مناطق خشک (منطقة مورد مطالعه: شهرستان تفتان)
نویسندگان
doi
10.22092/ijrdr.2026.135839چکیده
چکیده سابقه و هدف توسعه در مناطق خشک بهدلیل کمبود منابع آب، محدودیتهای اکولوژیکی و آسیبپذیری اجتماعی با موانع ساختاری مواجه است. تحقق توسعه در این مناطق مستلزم بهکارگیری رویکردهای علمی در مدیریت منابع، بهرهگیری از فناوریهای سازگار با اقلیم خشک و تقویت مشارکت و سرمایه اجتماعی جوامع محلی است. این پژوهش با هدف بررسی اثرات طرح آبادانی و پیشرفت منظومههای روستایی بر شاخصهای سرمایة اجتماعی در شهرستان تفتان، استان سیستان و بلوچستان انجام شده است. مواد و روش ها در راستای سنجش سرمایه اجتماعی، شاخص های اعتماد و مشارکت در بین سرگروه های صندوقهای توسعه روستایی چهار روستای شهرستان تفتان (خیرآباد، ده پابید، کاواری، کله شهتوت) قبل (سال 1399) و بعد از اجرای طرح آبادانی و پیشرفت منظومههای روستایی (سال 1403)، سنجش شده است. در این راستا از رویکرد تحلیل شبکة اجتماعی (SNA) و شاخصهایی مانند تراکم، تمرکز، دوسویگی، انتقال یافتگی و میانگین فاصله ژئودزیک استفاده شده است. سطح تحلیل در این تحقیق روستاها هستند و واحد تحلیل سرگروههای صندوقهای خرد توسعه روستایی میباشند که پرسشنامههای لازم جهت انجام تحقیق توسط 74 نفر از سرگروههای صندوقها در چهار روستای مورد مطالعه تکمیل شده است که این افراد به روش تمام شماری انتخاب شدند. دادههای مورد نیاز از طریق پیمایش و تکمیل پرسشنامه جمعآوری و با استفاده از نرمافزار UCINET تحلیل شدهاند. نتایج مدیریت مناطق خشک نیازمند همکاری بین ذینفعان مختلف است و سرمایه اجتماعی با ایجاد شبکههای اجتماعی قوی، به تسهیل این همکاری کمک میکند. نتایج نشان داد که اجرای طرح باعث افزایش اعتماد، مشارکت و انسجام اجتماعی شد و شاخصهایی مانند تراکم شبکه، دوسویگی ارتباطات و انتقال یافتگی افزایش و میانگین فاصله ژئودزیک کاهش یافتند. کاهش میانگین فاصله ژئودزیک نشاندهندة تقویت ارتباطات و اتحاد اجتماعی بود. بنابراین می توان بیان کرد که طرح "آبادانی و پیشرفت منظومههای روستایی" تعاملات اجتماعی و اقتصادی را ارتقاء داده و نظام اجتماعی به سمت فعالیتهای مشارکتی حرکت کرده است. یافتهها بر اهمیت تقویت اعتماد، مشارکت اجتماعی و انسجام ساختاری برای دستیابی به توسعه پایدار تأکید دارند. نتیجهگیری در مناطق خشک که سرمایه اجتماعی بهواسطه خشکسالی و در نتیجه فقر منابعطبیعی تضعیف شده، اجرای طرحهای توسعهای خواهد توانست زمینة احیاء مشارکت جمعی و تقویت اعتماد اجتماعی را فراهم آورد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که طرح آبادانی و پیشرفت منظومههای روستایی در منطقه خشک تفتان، از طریق راه اندازی صندوق های خرد توسعه روستایی با فراهم کردن دسترسی گروهی به منابع مالی، باعث افزایش اعتماد متقابل و مشارکت اجتماعی در بین افراد می شود و از این طریق تأثیر مثبتی بر بهبود شاخصهای سرمایه اجتماعی داشته است. سرمایه اجتماعی یک مفهوم چند بعدی است که تاثیرات گستردهای بر جنبههای مختلف زندگی اجتماعی و اقتصادی افراد دارد. این طرح با تقویت زیرساختها و افزایش مشارکت مردمی، به بازسازی اعتماد، افزایش مشارکت و حس تعلق اجتماعی در روستاها کمک کرده است که زمینه ساز ارتقاء کیفیت زندگی، افزایش تابآوری جوامع و دستیابی به توسعه پایدار میباشد.