ارزیابی رابطه بین قانونگذاری نمونه مجامع بینپارلمانی و همگرایی منطقهای در کشورهای مستقل همسود
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران؛
2 دانش آموخته دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران (نویسنده مسئول)؛
doi
10.22034/mr.2023.5645.5333چکیده
در سه دهه اخیر، اقدامهای انجام شده سازمانهای همگرایی منطقهای در قالب کشورهای مستقل همسود و سپس امتداد آن در چارچوب جامعه اقتصادی اوراسیا، سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا بازآفرینی شاکله و اجزای اتحاد شوروی بوده است. پیشبینی سازوکار مجامع بینپارلمانی در بیشتر سازمانهای اوراسیایی پساشوروی نیز در راستای تسهیل و تقویت راهبرد مذکور با راهکارهای متنوع در کشورهای مستقل همسود انجام شده است. از مهمترین راهکارها در دستور کار مجامع بینپارلمانی در کشورهای مستقل همسود، قانونگذاری نمونه با هدف یکسانسازی قوانین ملی برای تسهیل و تقویت همگرایی منطقهای در اوراسیا است. بدینترتیب، کانون تمرکز این نوشتار، واکاوی نقشآفرینی پارلمانگرایی چندجانبه در چارچوب قانونگذاری نمونه مجامع بینپارلمانی در فرایند همگرایی منطقهای اوراسیا است. ازاینرو در پی پاسخ به این پرسش است که قانونگذاری نمونه مجامع بینپارلمانی در چارچوب پارلمانگرایی چندجانبه چه تأثیری بر همگرایی منطقهای در کشورهای مستقل همسود داشته است؟ درنتیجه با استفاده از روش تحلیل مقایسهای مبتنیبر دادههای کتابخانهای و اسنادی، استدلال میشود راهکار مجامع بینپارلمانی یعنی قانونگذاری نمونه بهعنوان اقدامی حداقلی ولی زیربنایی در راستای تسهیل همگرایی منطقهای ازسوی کشورهای مستقل همسود است.