سازمان تعزیرات حکومتی: از تهدیدانگاری تا فرصت انگاری
نویسندگان
1 استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)؛
doi
10.22034/mr.2023.5611.5323چکیده
سازمان تعزیرات حکومتی بهعنوان یکی از مراجع شبهقضایی و رسیدگیکننده اداری، مرجع صلاحیتدار برای رسیدگی به برخی از تخلفات اقتصادی است. این سازمان و صلاحیتهای آن بعضاً بهعنوان یکی از مصادیق نقض اصل تفکیک قوا (اصل پنجاهوهفتم قانون اساسی)، تمرکز امور قضایی در قوه قضائیه (اصل یکصدوپنجاهونهم قانون اساسی) و اصل قضایی بودن مجازاتها (اصل سیوششم قانون اساسی) مطرح شده است؛ این نگاه سبب شده که سازمان تعزیرات حکومتی بهعنوان نهاد رقیب قوه قضائیه تلقی شده و درنتیجه رویکرد حذفی نسبت به آن وجود داشته باشد. در این مقاله با بهرهگیری از روش توصیفی-تحلیلی تلاش شده است که ضمن پاسخگویی به نقدهای پیشین با رویکردی فرصتمدارانه به سازمان تعزیرات حکومتی پرداخته شود. بر این اساس راهبردهایی چون جرمزدایی و قضازدایی، در کنار پشتوانه فقهی تاریخی نهاد حسبه میتواند بهعنوان تبیینی برای صلاحیتهای شعب سازمان تعزیرات حکومتی در رسیدگی به تخلفات اقتصادی مطرح شود. اتخاذ رویکرد فرصتمدارانه به سازمان تعزیرات حکومتی در کنار اهتمام در رفع انتقادهای وارده به این نهاد، میتواند جایگاه آن را بهعنوان یکی از نهادهای مکمل (و نه رقیب) قوه قضائیه مطرح کرده و بستر مناسبی را برای توسعه صلاحیتهای آن با جرمزدایی از جرائم اقتصادی فراهم کند.