تاثیر چشماندازهای امنیتی بر کارآمدی رژیمهای امنیتی بینالمللی
نویسندگان
1 گروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش به بررسی علل ناکارآمدی رژیمهای امنیتی بینالمللی در نظام بینالملل میپردازد. پرسش اصلی پژوهش این است که چرا رژیمهای امنیتی بینالمللی با وجود تلاشهای گسترده، در تحقق اهداف خود با چالشهای جدی مواجه شدهاند؟ مطابق فرضیه پژوهش ناکارآمدی این رژیمها ناشی از تضاد منافع و هویتهای قدرتهای بزرگ، به ویژه ایالات متحده، روسیه و چین، و همچنین تغییرات در چشماندازهای امنیتی است که همکاری بینالمللی را دشوار کرده است. هدف این پژوهش، تحلیل علل ناکارآمدی رژیمهای امنیتی و ارائه راهکارهایی برای بهبود همکاریهای جهانی در مواجهه با تهدیدهای نوظهور است. روش پژوهش کیفی و توصیفی-تحلیلی است و از منابع معتبر علمی و اسناد سیاستگذاری استفاده شده است. یافتهها نشان میدهند که اختلافات هویتی و منفعتی قدرتهای بزرگ، رقابتهای ژئوپلیتیکی و تغییرها در تهدیدهای امنیتی، کارایی رژیمهای امنیتی را کاهش دادهاند. نتیجهگیری پژوهش حاکی از آن است که برای بهبود کارایی این رژیمها، نیاز به دیپلماسی نوین و ایجاد وفاق میان قدرتهای بزرگ در اصول و هنجارهای امنیتی است. همچنین، عضویت در رژیمهای امنیتی باید با در نظر گرفتن منافع ملی و چشماندازهای امنیتی هر کشور صورت گیرد تا از امنیتیسازی بیمورد جلوگیری شود.