مهارتهای عاطفی زندگی کودکان در رسانههای کرد زبان: (مطالعۀ موردی برنامه کودک سیمای مرکز کردستان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات گرایش روزنامه نگاری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه جامعه شناسی ،دانشکده علوم انسانی و اجتماعی ، دانشگاه کردستان (نویسنده مسئول)، سنندج ، ایران
3 دانشیار گروه علوم ارتباطات و مدیریت کسب کار،دانشکده علوم انسانی و حقوق، دانشگاه آزاداسلامی، واحداصفهان(خوراسگان)، اصفهان،ایران
doi
10.22034/bmsp.2024.427022.1958چکیده
کودکان افزون بر آموزشهای اخلاقی و تربیتی، به یادگیری مهارتهای زندگی نیز نیاز دارند. یکی از ابزارهای مؤثر در آموزش این مهارتها، رسانه است. با توجه به نقش مهم رسانۀ ملی در آموزش مهارتهای زندگی به کودکان، این پژوهش به بررسی سهم رسانۀ استانی کردستان در آموزش مهارتهای عاطفی زندگی کودکان میپردازد. مسئلۀ اصلی پژوهش آن است که رسانههای کردیزبان چگونه به آموزش مهارتهای عاطفی زندگی برای کودکان میپردازند. هدف این مطالعه، تحلیل نحوۀ بازنمایی و آموزش مهارتهای عاطفی در برنامههای کودک شبکۀ استانی مرکز کردستان، بهویژه در قالب برنامة "په پولهکاننیشتمان"است.انگیزۀ اصلی نگارش این پژوهش، درک تأثیر تلویزیون بر کودکان، شناسایی محتوای دریافتی آنها و تمرکز بر تحلیل کیفی محتوای رسانهای برای دستیابی به لایههای پنهان پیامهای منتقلشده به مخاطبان کودک است. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد استقرایی انجام شده است. چارچوب نظری پژوهش بر پایه نظریۀ کاشت جرج گربنر، نظریۀ یادگیری اجتماعی آلبرت بندورا، نظریۀ برجستهسازی مککامبز و شاو و با اتکا بر نظریۀ برساختگرایی در علوم اجتماعی فلیپ آریس شکل گرفته است. جامعۀ آماری شامل ۱۲۶ برنامۀ کودک تولیدشده در نیمۀ دوم سال ۱۴۰۱ بوده که از میان آنها، ۲۴ برنامه به شیوۀ هدفمند انتخاب و با استفاده از کدگذاری باز و محوری تحلیل شدهاند.یافتهها نشان میدهند که در برنامههای کودک سیمای مرکز کردستان، بیشترین تأکید بر آموزش مهارت خودآگاهی عاطفی بوده و در مقابل، مهارتهای هیجانی و مهارت مدیریت استرس کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند.