زمینه شکلگیری ائتلافهای منطقهای در غرب آسیا پس از تحولات کشورهای عربی (2023 – 2011)
نویسندگان
1 استادیار روابط بین الملل گروه علوم سیاسی دانشگاه گیلان
2 دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه گیلان
doi
چکیده
بیثباتی در منطقه غرب آسیا و افزایش عدم قطعیتها و ائتلافهای سیال سبب شده تا میزان زیادی از حوزه دید تصمیمگیران سیاسی در منطقه کاهش پیدا کند. بر همین اساس مقاله حاضر با بهرهگیری تلفیقی از نظریه موازنه تهدید والت و نظریه مدرنیته آبی باومن بهعنوان رویکرد آلترناتیو در فهم ریشه ائتلافها در غرب آسیا، به نگارش درآمده است. با توجه به مباحث فوق این نوشتار به دنبال پاسخگویی به این سؤال است که دولتهای عربی منطقه غرب آسیا بر چه اساسی وارد ائتلاف با یکدیگر میشوند و ائتلافسازی آنها تحت تاثیر چه متغیرهای است؟ فرضیه پژوهش اینگونه مطرح می-شود که وجود تهدیدات (واقعی یا متصور) در سطوح مختلفی از تحلیل، افزایش احساس ناامنی در زمانهای آشوبناک همانند تحولات کشورهای عربی، ترجیحات دولتها درباره همکاری منطقهای و تشکیل ائتلافها را تعیین میکند و در مقابل متغیرهای تاثیرگذار در ائتلافها، منازعات منطقهای و بینالمللی و نگرانی از بقاء سیاسی در دولتهای عربی است. در مطالعه پیشرو، رویکرد پژوهش توصیفی- تحلیلی و روش آن روندپژوهی و نمونهپژوهی بهعنوان روشهای پژوهش کیفی است. در جمعآوری اطلاعات نیز از منابع اسنادی و کتابخانهای و منابع معتبر در حوزه سیاست منطقهای استفاده شده است.