طبیعت و محتوای پنهان در درد خفیف نوشته‌ی هارولد پینتر

نویسندگان

1 گروه زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه اراک، اراک، ایران.

doi
10.22059/jor.2022.334108.2230
چکیده

ازآنجاکه پینتر در درد خفیف، حوادث و تعاملات شخصیّت­ها را در پس­زمینه­ی باغ و طبیعت روایت می­کند، این مقاله استدلال می­کند که مجاورت انسان و طبیعت در این نمایشنامه معنادار بوده است و تحلیل آن به درک کلّی متن یاری می­رساند. باتوجّه به نقش پررنگ شخصیّت­پردازی در درد خفیف، پرسشِ محوری این مقاله مبتنی­ بر امکان­هایی است که رابطه­ی انسان و طبیعت به پینتر در شخصیّت­پردازی می­دهد. بدین منظور، مبانی نقد زیست­محیطی با تمرکز بر نظرات بوم­فمنیسمیِ اِنِت کلودنی و همچنین مفاهیم «محتوای آشکار» و «محتوای پنهان» از زیگموند فروید بر متن اعمال می­شود. ترکیب این دو خوانش به­منظور تحلیل دغدغه­ها و پیچیدگی­های روانی شخصیّتِ مرد نمایشنامه صورت می­گیرد، زیرا استدلال این مقاله بر این است که محتوای کلّی این اثر مربوط به فانتزی اوست. از­آنجا­که شخصیّت مرد در کشاکش مواجهه با حقیقت ناتوانی خود در اثر کهولت سن است، «محتوای آشکار»، یعنی آنچه در فضای باغ رخ می­دهد، معانی نمادینی در خود دارد که «محتوای پنهان» آن اضطراب­های برآمده­از ورود به دوران پیری است. بنابراین، مقاله­ی پیش­رو معتقد است که همانند رؤیا یا فانتزی، محتوای نمایش نیازمند تعبیر است، تعبیری که از مقایسه­ی «محتوای آشکار» و «محتوای پنهان» حاصل می­شود.