شناسایی و اولویتبندی مؤلفههای اصلی مبانی سیاسی - اجتماعی آموزش عالی ایران؛ با تأکید بر انتظارات دولت
نویسندگان
1 دکتری اقتصاد و مدیریت مالی آموزش عالی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران؛
doi
10.22034/mr.2022.5402.5163چکیده
آموزش عالی در جوامع، نهاد بسیار مهمی را تشکیل میدهد، نهتنها بهلحاظ اینکه تربیت نخبگان را برعهده دارد و مبنایی را برای جامعهای برخوردار از فناوری مهیا میسازد، بلکه از این منظر که مهمترین نهاد فکری است که تأثیر بسیار گستردهای بر فرهنگ و امور سیاسی دارد. هدف پژوهش، شناسایی و اولویتبندی مؤلفههای اصلی مبانی سیاسی ـ اجتماعی نظام آموزش عالی ایران با تأکید بر انتظارات دولت بود که به روش کیفی و با استفاده از رویکرد فراترکیب انجام شد. ابزار جمعآوری اطلاعات منابع اسنادی و جامعه آماری تمام منابع علمی معتبر منتشر شده داخلی مرتبط با موضوع پژوهش برای سالهای 1380 تا 1400 بودند. روش نمونهگیری پژوهش، هدفمند و براساس ابزار برنامه مهارتهای ارزیابی حیاتی بوده و برای گردآوری و تحلیل دادهها از الگوی هفت مرحلهای ساندلوسکی و بروسو (2007) استفاده شد. دستاورد پژوهش شناسایی و مقولهبندی پنج مؤلفه اصلی مبانی سیاسی ـ اجتماعی آموزش عالی با تأکید بر انتظارت دولت شامل؛ توسعه شهروندی، جامعهپذیری سیاسی، مشارکت سیاسی، توسعه سیاسی و توسعه پایدار بود. همچنین براساس نتایج آزمون آنتروپی شانون مؤلفههای اصلی توسعه پایدار، توسعه شهروندی، جامعهپذیری سیاسی، توسعه سیاسی و مشارکت سیاسی در مطالعات داخلی از اولویت اول تا پنجم برخوردار بودند. در پایان، مبتنیبر دستاوردهای پژوهش پیشنهادهای مقتضی ارائه شد.