مقتضیات سوت زنی در فضای رسانه ای
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان (نویسنده مسئول)، خرمآباد، ایران
2 دانشیار گروه مطالعات آسیایی، مؤسسه آموزش عالی بیمه اکو، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/bmsp.2024.435304.1976چکیده
یکی از مهمترین روشهایی که بسیاری از کشورها آن را راهی مؤثر و کمهزینه در مبارزه با فساد میدانند و از آن حمایت میکنند، تاکتیک یا روش سوتزنی است. اگرچه در کشورهای گوناگون با توجه به عناصر فرهنگیِ آنها اختلافنظر دربارة شیوة اعمال این روش وجود دارد، اما تردیدی درخصوص نقش و جایگاه مؤثر این روش در مبارزه با فساد وجود ندارد. در ایران نیز مجلس شورای اسلامی طرح حمایت مالی از افشاگران فساد را در سال 1401 به تصویب رساند که میتوان آن را قدمی مهم در راستای مبارزه با فساد تلقی کرد. اما این تنها نقطة شروع کار است و لذا این روش نیازمند تجهیز به عناصر مهمتر دیگری برای رسیدن به هدف آن یعنی موفقیت در مبارزه با فساد است. این پژوهش به این سؤال میپردازد که سوتزنان فضای رسانهای چگونه میتوانند در مبارزه با فساد در ایران مؤثر واقع شوند؟ یافتة پژوهش با استفاده از روش کتابخانهای و مبتنی بر رویکرد توصیفی ـ تحلیلی نشان میدهد که ضرورت سوتزنی در مبارزه با فساد نیازمند رفع موانع و راهکارهایی همانند حمایت قانونی، راهبرد رسانهای، ناشناس ماندن، حمایت مالی و عدم توجه به انگیزة افشاگر است.
