طرح "مجازات افراد برای اظهارنظر" از نقض سیاستهای کلی نظام تا مغایرت با موازین حقوق کیفری
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیتالله بروجردی(ره) (نویسنده مسئول)، بروجرد، ایران
2 دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22034/bmsp.2024.435080.1975چکیده
تأثیرگذاری افراد مشهور (سلبریتیها) و نقشآفرینی چهرههای علمی، فرهنگی، سیاسی و ... بر افکار عمومی و جهتدهی آنها بهویژه با استفاده از ظرفیتهای فضای مجازی و رسانهها، یکی از موضوعهای مهم و بحثبرانگیزی است که امروزه گاهی بهمثابة تهدیدی علیه امنیت اجتماعی و نظم عمومی تلقی میشود. بروز جلوههایی از این اثرگذاری و نقشآفرینی در پاییز سال 1401 و اتفاقهای تلخی بعدی آنان موجب شد که برخی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در زمستان همان سال دستبهکار شده، برای مقابله و پیشگیری از نقشآفرینیهای منفی اشخاص مشهور (سلبریتیها) و چهرههای بانفوذ، طرحی را تهیه و ارائه کنند که به طرح "مجازات افراد برای اظهارنظر" معروف شد. این مقاله با اتخاذ روش توصیفی ـ تحلیلی به نقد و بررسی طرح مجازات افراد برای اظهارنظر از منظر سیاستهای کلی نظام جمهوری اسلامی ایران و اصول و موازین حقوق کیفری پرداخته، اثبات میکند که طرح مذکور با سیاستهای کلی نظام در زمینة جرمزدایی و حبسزدایی مغایرت دارد و ناقض قاعدة کیفیسازی قوانین کیفری و قواعد باب تسبیب و فاقد جامعیت است.