فضایل و مناقب حضرت علی(ع) در اشعار محیا
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد فقه مقارن و حقوق جزای اسلامی دانشگاه مذاهب اسلامی
doi
چکیده
سید محیالدین بن تاجالدین بن قتّال متخلص به «محیا»، یک از شاعران پارسیگوی قرن 11 قمری و سنی مذهب است که در آثار خویش، عشق و ارادتش را به پیامبر(ص) و اهلبیت(ع) به ویژه حضرت علی(ع) بیپرده ابراز داشته است. او در دیوان اشعارش، در کنار مدح پیامبر(ص) و خلفای راشدین، بارها و به طور خاص، از حضرت علی(ع)، در نهایت احترام، اصالت و تقدّس یاد کرده است. در این نوشتار، به بیان دیدگاههای این شاعر درباره خلفای راشدین و به ویژه حضرت علی(ع) پرداخته شده است. محیا، حضرت محمد(ص) را محبوب و معشوق خود میداند و به حضرت علی(ع) عشق میورزد و خود را از نسل حضرت علی(ع) میداند.
