تبیین نقشه راهبردی مدیریت نااطمینانی زنجیره تامین صنایع غذایی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22034/smsj.2024.428263.1955چکیده
عدم اطمینان نسبت به وقایع احتمالی آینده، از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر تصمیمات زنجیره تأمین است. در صنایع غذایی به دلیل تنوع زیاد محصولات و تغییرات مداوم در ذائقه مشتریان، مدیریت عدم اطمینان اهمیتی دوچندان دارد. با طراحی راهبردهای مدیریت عدم اطمینان و توجه به ارتباط میان آنها میتوان فعالیتهای دارای بالاترین ارزش افزوده را شناسایی کرد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی انواع عدم اطمینان و راهبردهای مدیریت آنها در زنجیره تأمین صنایع غذایی و بررسی روابط علیومعلولی بین آنهاست. پژوهش از بعد هدف، کاربردی و از حیث چگونگی جمعآوری دادهها، توصیفی است. بعد از مرور ادبیات موضوع و شناسایی منابع عدم اطمینان و راهبردهای مدیریت آنها، رابطه بین 21 استراتژی شناسایی شده از طریق مصاحبه با 9 خبره از صنایع غذایی مورد بررسی قرار گرفت. این افراد متشکل از مدیران تولید، کارخانه و مدیران عامل صنایع غذایی هستند که مدرک تحصیلی کارشناسی به بالا و تجربه کافی دارند. طبق نتایج تکنیک نگاشت شناختی با بهرهگیری از نرمافزار یوسینت، راهبردهای شناسایی شده به پنج خوشه قابل دستهبندی بوده که یکی از آنها پس از تحلیلها حذف شد. چهار خوشه باقی مانده دارای تعامل بالایی با یکدیگرند و همافزایی میان آنها سبب ارتقای عملکرد شرکتها و زنجیرههای تأمین در مدیریت عدم اطمینان میشود. این چهار خوشه عبارتاند از: بهبود سیستمها و روشها، بهبود تصمیمات، مدیریت محصول و مدیریت فرایند. هرکدام از این عوامل از زاویهای خاص، زنجیره تأمین را در راستای مدیریت عدم اطمینان یاری میرسانند و در صورت تنظیم صحیح روابط میان آنها میتوان شاهد بهبود عملکرد زنجیرههای تأمین بود.
