بررسی و آسیب شناسی قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری
نویسندگان
1 فارغ التحصیل دکتری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه پژوهشی عمومی بیمه، پژوهشکده بیمه، تهران، ایران
3 فارغ التحصیل دکتری، پژوهشگر پژوهشکده بیمه، تهران، ایران
doi
10.22034/smsj.2023.399753.1864چکیده
صنعت بیمه که یکی از بخشهای خدمت رسان به کلیۀ بخش های اقتصادی و مردم است، نقش مهمی در توسعه اقتصادی و ایجاد امنیت و رفاه کشور دارد. «قانون تأسیس بیمه مرکزی ایران و بیمهگری»، اصلی ترین چارچوب قانونی حاکم بر فعالیت صنعت بیمه کشور و نهاد ناظر آن است. با توجه به گذشت بیش از نیمقرن از تصویب این قانون و الزامات جدیدی که هم از محیط درونی و هم فضای بینالمللی بر صنعت بیمه تحمیل می شود، بازنگری در این قانون ضروری مینماید. هدف تحقیق، بازبینی قانون تأسیس بیمه مرکزی و بیمهگری برای شناسایی راهکارهای اداره صنعت بیمه در بعد قوانین و مقررات است. بر این اساس، نسبت به شناسایی خلأها و زمینههای نیازمند اصلاح قوانین اصلی صنعت بیمه اقدام شده و پس از آن، اصلاحات پیشنهادی از طریق انجام مصاحبه با خبرگان و در ادامه پیمایشی وسیعتر در سطح صنعت بیمه ارائه شده است. روش پژوهش از نوع آمیخته است. ابزار گردآوری داده در بخش کیفی، مصاحبه نیمهساختاریافته عمیق است. همچنین ابزار بخش کمّی، پرسشنامه محقق ساخته است. در انتها با تحلیل یافتهها، پیشنهادهایی برای رفع خلأها و چالشهای مذکور و ارتقای بستر حقوقی حاکم بر صنعت بیمه ارائه میشود. استفاده از ظرفیت نهادهای تخصصی موجود در صنعت بیمه نظیر شورای عالی بیمه و افزایش استقلال نهاد ناظر صنعت بیمه با توجه به تخصصی بودن امر بیمه از جمله مهمترین نتایج و راهکارهای پیشنهادی این تحقیق محسوب میشوند.
