طایفه‌گرایی در انتخابات مجلس شورای اسلامی و عوامل مرتبط با تداوم آن در شهر پارس‌آباد، استان اردبیل

نویسندگان
doi
10.22034/jscc.2022.18835.1041
چکیده

زمینه و هدف: طایفه‌گرایی و وجود احساسات و روحیات قوی در طایفه‌گرایی، از ویژگی‌های ساختار سنتی و قبیله‌ای می‌باشد که در برخی از مناطق ایران همچنان پایدار مانده و بر مسئله انتخابات تأثیرگذار است.  این پژوهش با هدف بررسی عوامل مرتبط با طایفه‌گرایی در انتخابات مجلس شورای اسلامی شهر پارس‌آباد صورت گرفته است. روش و داده ‌ ها : پژوهش حاضر به روش پیمایش طراحی شده و از نظر زمان، مقطعی و از نظر نوع، کاربردی است. جامعه آماری تحقیق، افراد بالای 18 سال شهر پارس ‌ آباد که واجد شرایط شرکت در انتخابات هستند را تشکیل می ‌ دهند. داده‌ها با روش نمونه ‌ گیری خوشه ‌ ای چندمرحله ‌ ای، در نمونه 384 نفری گردآوری شد. پرسشنامه محقق ‌ ساخته که اعتبار آن از طریق اعتبار محتوا و پایایی به شیوه محاسبه آلفای کرونباخ سنجیده شده بود، مورد استفاده قرار گرفت. یافته ‌ ها: یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد بین قانونگرایی، احساس محرومیت نسبی و بعد تجسم یافته سرمایه فرهنگی با طایفه‌گرایی در انتخابات رابطه وجود دارد. بحث و نتیجه ‌ گیری: طایفه‌گرایی در انتخابات منجر به حذف افرادی از انتخابات شده است که در سطح محلی و ملی می‌توانستند منشأ خدمات بسیاری باشند.  در نتیجه، شخصیت‌های توانمندی از عرصه خدمت‌رسانی کنار نهاده شده‌اند. پیام اصلی: نظام انتخاباتی مطلوب تأثیر به‌سزایی در تحقق شکل‌گیری مجلس و دولت کارآمد، ثبات سیاسی و  اجتماعی دارد و زمانی این مهم تحقق می‌یابد که سازوکارها و زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی انتخابات، پی‌ریزی درستی داشته باشد. انتخاب افراد شایسته از همه طوایف، زمینه مشارکت همگانی در اداره امور کشور را میسر می‌سازد. با ایجاد سندیکاها و حزب‌ها و تحزب‌گرایی که فراتر از افراد و نخبگان بومی باشند، می‌توان طایفه‌گرایی را کاهش داد.