آسیبشناسی نرخگذاری بیمههای درمان گروهی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 استادیار، پژوهشکده بیمه، تهران، ایران
3 استادیار، پژوهشکده بیمه، تهران، ایران.
4 استادیار، پژوهشکده بیمه، تهران، ایران
doi
10.22034/smsj.2023.382453.1780چکیده
دو عامل اصلی باعث افزایش ضریب خسارت بیمه درمان میشود. اول، تعیین نرخهای غیرفنی حق بیمه به دلیل کم بودن حق بیمههای دریافتی یا کاهش قیمت در بازار بیمه تکمیلی درمان و دوم، هزینههای بالای بیمه درمانی که میتواند دلایل مختلفی داشته باشد. از چالشهای خسارت بالای بیمه درمان در ایران در رابطه با قیمتگذاری می توان به عدم توانایی شرکتهای بیمه در افزایش حق بیمه متناسب با افزایش تعرفهها و غیر واقعی بودن حق بیمه در بیمههای درمان اشاره کرد. در واقع، قیمتها باید هزینههای واقعی را منعکس کنند و اهداف نظام ارائه بیمههای درمان گستردهتر را در نظر بگیرند. در این راستا، شناسایی آسیبهای نرخگذاری بیمههای درمان گروهی اهمیت فراوانی پیدا میکند. روش تحقیق، از نوع آمیخته (کمی-کیفی) بوده، دادههای تحقیق با استفاده از مطالعه کتابخانهای و مصاحبه گردآوری شد. جامعه تحقیق را مدیران و متخصصین درمان در صنعت بیمه کشور تشکیل داده که به روش نمونهگیری گلولهبرفی با سؤالات باز تا رسیدن به اشباع نظری مصاحبه شد. بر اساس نتایج تحقیق، عمده چالشها را میتوان در سه دسته ارزیابی ریسک، برگزاری مناقصه و رقابت کاذب و قانونی و مقرراتی قرار داد که از این میان، نرخشکنی شرکتهای بیمه و ارائه نرخهای غیرفنی جهت جذب سهم بیشتر در بازار، سهم بالایی در چالشهای مطروحه دارد. صنعت بیمه برای رفع چالشها در بخش رگولاتوری، نهاد نظارتی میتواند سامانه ثبت مناقصات بزرگ را راهاندازی کند و تمامی درخواستهای بیمهگذاران را بر اساس پوششهایی که در آییننامه ۹۹ شورای عالی بیمه ارائه میشود، نرخهای شرکتهای بیمه را به منظور اطمینان از مناسب بودن نرخها ارزیابی کند. لذا نهاد ناظر میتواند سالانه نرخهایی را حداقل نرخ پایه در بیمههای درمان گروهی تعیین و شرکتهای بیمه را ملزم به اعمال این کف نرخ کند. در بخش ارزیابی ریسک، بیمهگران میتوانند پایگاههای اطلاعاتی را برای نظارت بر رفتار بیمهگذاران خود تقویت کرده و پایههای ریسک را برای ارزیابی دقیق ریسک شناسایی و اعمال کنند.