پیشایندها و پسایندهای خودسانسوری کارکنان سازمانهای دولتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 استادیار، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشگاه لرستان، خرّمآباد، لرستان، ایران
doi
10.22034/smsj.2023.376846.1762چکیده
هدف پژوهش، شناسایی و رتبهبندی پیشایندها و پسایندهای خودسانسوری کارکنان سازمانهای دولتی است. این پژوهش در حیطه پژوهشهای آمیخته با رویکرد کیفی-کمّی در رهیافت استقراییقیاسی است لذا از نظر هدف، کاربردی و ازحیث ماهیت و روش، توصیفی - پیمایشی است. جامعه پژوهش بخش کیفی اساتید رشته مدیریت و روانشناسی بوده که با نمونهگیری هدفمند به حجم 16 نفر است. جامعه آماری بخش کمّی مدیران میانی و ارشد سازمانهای دولتی ارومیه هستند که با استفاده از نمونهگیری غیراحتمالی در دسترس به حجم نمونه 32 نفر تعیین شد. در بخش کیفی پژوهش برای گردآوری دادهها از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده شد که روایی و پایایی آن با استفاده از ضریب CVR و آزمون کاپای کوهن تأیید شد. علاوه بر این، در بخش کمی از پرسشنامه مقایسه زوجی استفاده شد و پایایی با آزمون مجدد و روایی با روایی محتوا مورد تایید قرار گرفت. برای کدگذاری دادهها از نرم افزار نسخه 2020 MAXQDA بهره گرفته شد که منجر به شناسایی پیشایندها و پسایندهای خودسانسوری شد. سپس با بهرهگیری از فن دلفی فازی، رتبهبندی پیشایندها و پسایندهای خودسانسوری کارکنان انجام پذیرفت. نتایج پژوهش حاکی از آن است که جوسازمانی، عدم امنیت شغلی و ترس از دست دادن موقعیت شغلی، مهمترین عوامل به وجودآورنده خودسانسوری در کارکنان و آسیبهای روحی، کارشکنی در تحولات، کاهش بهرهوری سازمان و فلات یادگیری از جمله مهمترین پیامدهای خودسانسوری است.