تجربه زیسته تیم های نوپای دانشگاهی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

2 استادیار پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران

4 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران

doi
10.22034/smsj.2023.180689
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تجربه زیستۀ مشارکت‌کنندگان در طرح نوای دانشگاه شهید بهشتی است که با استفاده از پژوهش کیفی از نوع پدیدارشناسی به منظور آگاهی از درک مشارکت‎کنندگان از طرح نوآ و مؤلفه‌های شکست و موفقیت در این طرح انجام شده است. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل تیم‌هایی است که به مرحله نهایی راه پیدا کردند و یا در پیش‌آزمون نهایی به مرحله نهایی راه پیدا نکردند که پس از مصاحبه با 10 تیم و تا رسیدن به اشباع نظری، نتایج به دست آمد. گردآوری داده‌ها از طریق مصاحبه است و از روش تحلیل مضمون برای تحلیل یافته‌ها استفاده گردید. نتایج نشان داد که داشتن تیم از مهم‌ترین عوامل موفقیت تیم‌ها در طرح نوآ بوده است. همچنین افراد موفق توانسته بودند از خدمات مشاوره‌ای ارائه‌شده به نحو احسن و در جهت پیشبرد کارهای خود استفاده کنند. درحالی‌که افراد شکست‌خورده در طرح تا حد زیادی از این امکان بهره‌مند نشدند. به‌طورکلی طرح نوآ برای طرح‌هایی که به ارائۀ خدمات و تولیدات کوتاه‌مدت تمرکز داشتند کاربردی‌تر بوده است.