خودبینی رهبران بر انسداد سازمانی با تکانه و سکون سازمانی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22034/smsj.2023.180691چکیده
هدف پژوهش بررسی اثر خودبینی رهبران بر انسداد سازمانی با تبیین نقش میانجی تکانه سازمانی و سکون سازمانی در سازمانهای دولتی شهر اردبیل میباشد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی، به لحاظ روش همبستگی و از نظر شیوه جمعآوری دادهها پیمایشی است. نمونه آماری تحقیق کلیه سازمانهای دولتی شهر اردبیل به حجم 227 نفر با روش نمونهگیری در دسترس است. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه میباشد. روایی پرسشنامه با روش روایی صوری و سازه بررسی و تایید شده است. پایایی آن نیز بر اساس آلفای کرونباخ به میزان 84/0 است. برای بررسی، تجزیه و تحلیل دادههای گردآوری شده از نرمافزار Smart PLS و تحلیل مسیر معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج نشان داد که خودبینی رهبری بر سکون سازمانی با ضریب مسیر 77/0، خودبینی رهبری بر تکانه سازمانی با ضریب مسیر 42/0، خودبینی رهبری بر انسداد سازمانی با ضریب مسیر 32/0، سکون سازمانی بر انسداد سازمانی با ضریب مسیر 37/0 و تکانه سازمانی بر انسداد سازمانی با ضریب مسیر 26/0 تاثیر مثبت و معنادار دارند. بر این اساس خودبینی رهبری بر سکون سازمانی با ضریب مسیر 77/0، بیشترین اثرگذاری و تکانه سازمانی بر انسداد سازمانی با ضریب مسیر 26/0 کمترین تاثیر را داشته است.