تحلیل ساختاری امکان بهبود عملکرد شغلی در فضای دورکاری در دوران همه‌گیری کرونا (صنعت مورد مطالعه: لوازم خانگی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده مدیریت، پردیس کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران

2 دانشیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 استادیار، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/smsj.2022.340300.1663
چکیده

صنعت لوازم خانگی به دلیل ارتباط تنگاتنگ با مردم و استفاده از محصولات آن به‌طور روزمره، از جامعه بسیار تأثیرپذیر می‌باشد. بر این اساس هدف اصلی این پژوهش، تعیین مدلی ساختاری برای بهبود عملکرد شغلی در فضای دورکاری در صنعت لوازم خانگی در زمان همه‌گیری کووید-19 می‌باشد. تحقیق حاضر از نظر گردآوری و تجزیه و تحلیل داده‌ها از نوع توصیفی_ پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش مدیران صنعت لوازم خانگی به تعداد 160 نفر می-باشد که طبق فرمول کوکران 112 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه‌گیری در این تحقیق، از نظر نمونه‌گیری طبقه‌ای استفاده و از هر طبقه نیز نمونه‌ها به صورت تصادفی ساده انتخاب شده‌اند. به منظور سنجش متغیرهای عملکرد شغلی، دورکاری، اضطراب فناوری اطلاعات از پرسشنامه‌های استاندارد استفاده شده است. برای آزمون فرضیه‌ها از روش مدل معادلات ساختاری و در بستر نرم افزارهای آماری اس.پی.اس.اس 20 و اسمارت پی.ال.اس 2 بهره گرفته شد. یافته‌ها از تاثیر مثبت و معنادار اضطراب فنآوری اطلاعات و ارتباطات بر وقفه کاری حکایت دارد. همچنین اثر اضطراب فنآوری اطلاعات و ارتباطات بر عملکرد شغلی مثبت و معنادار شد. همینطور اثر وقفه کاری بر کارایی شغلی مثبت و معنادار گردید.