تحلیل تخصیص فعالیتهای شرکتهای هواپیمایی در راهبرد همرقابتی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، پردیس کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران
doi
10.22034/smsj.2023.176436چکیده
همرقابتی، راهبردی است که مورد توجه جدی دردنیا و ایران قرار گرفته است. بررسی پیشینه این حوزه در صنعت هوانوردی دو شکاف را آشکار مینماید، یکی در شرکتهای هواپیمایی ایران پژوهشی در این مورد صورت نگرفته است و لازم است شرایط و راهبردها و پیامدهای همرقابتی در این صنعت بررسی شود. دومین شکاف که در پیشینه داخلی و خارجی مشاهده شد این بود که در صورت قبول این استراتژی توسط سیاستگذاران صنعت، چگونه فعالیتها در این صنعت را به رقابت و همکاری تخصیص دهیم؟ هدف این پژوهش به دنبال پاسخگویی و پر کردن شکاف دوم پژوهش میباشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر جمعآوری دادهها توصیفی میباشد و با ابزار پرسشنامه، دادهها جمعآوری شدهاند. در جهت پاسخگویی به سوال اصلی پژوهش از روش دلفی فازی استفاده شد. در این پژوهش با روش نمونهگیری قضاوتی 16 خبره صنعت و دانشگاه انتخاب و در دو مرحله 36 فعالیت اصلی در شرکتهای هواپیمایی به رقابت و همکاری تخصیص داده شد و اجماع خبرگان در مورد آن حاصل شد. با توجه به نتایج دلفی فازی بیشترین توافق خبرگان برای همکاری شرکتهای هواپیمایی در فعالیتهای هندلینگ، تحقیق و توسعه، تجهیز و نگهداری و انبار قطعات و بیشترین توافق برای رقابت بین شرکتهای هواپیمایی در فعالیتهای بازاریابی، برنامه مسافران کثیرالسفر، برنامههای تفریحی درون پرواز و کارکنان پروازی میباشد. راهبرد همرقابتی راهبردی برد-برد برای شرکتهای هواپیمایی میباشد. در مرحله اجرای این راهبرد باید مشخص کرد در چه فعالیتهایی باید همکاری و در چه فعالیتهایی باید رقابت بین شرکتهای هواپیمایی صورت گیرد.