طراحی الگوی نوآوری باز صنعت طلای ایران
نویسندگان
1 استادیار، مجتمع آموزش عالی بم، بم، ایران
2 دانشیار، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانش آموخته دکتری، دانشگاه یزد، یزد، ایران
4 دانشیار، دانشگاه یزد، یزد، ایران
5 استاد، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22034/smsj.2023.311124.1560چکیده
نوآوری باز، طی دهۀ گذشته بهطور گستردهای در پیشینه مدیریت نوآوری مورد بحث بوده است. این امر موجب شناسایی هرچه بیشتر مزایای آن گردیده است، نظیر استفاده از ورودیهای دانش برای تسریع نوآوریهای داخلی و گسترش بازار برای استفادههای خارجی از نوآوری در شرکتهای کوچک و متوسط. هدف این پژوهش، دستیابی به الگوی ساختاری نوآوری باز برای صنعت طلای ایران با بررسی عوامل تأثیرپذیر و تأثیرگذار و تبیین چگونگی روابط میان آنهاست. پژوهش از نوع کیفی با ماهیت اکتشافی ـ تبیینی است و از رویکردهای مرور نظاممند پیشینه پژوهش و فراترکیب و تحلیل مضمون بهره گرفته است. در این خصوص، از بین 3151 مقالۀ اولیه، 54 مقاله پس از گذر از لایههای متعدد ارزیابی، مورد بررسی محتوایی قرار گرفته و متغیرها و واحدهای معنایی مورد نظر شناسایی شده است. سپس 25 کد مفهومی اولیه، استخراج و پس از اعتبارسنجی آن با خبرگان، روابط میان آنها نیز از متون علمی استنتاج شد و در یک الگوی مفهومی ترسیم گردید. در ادامه برای تطبیق الگوی مذکور در صنعت طلا، مصاحبههایی نیمهساختارمند با خبرگان صنعت طلا طرحریزی و اجرا شد، که این اقدامات منجر به شناسایی 11 عامل جدید و اختصاصی برای صنعت طلا گردید. با ادغام و دستهبندی عاملها، 34 مقولۀ نهایی شناسایی و با بررسی روابط بین آنها، الگو نوآوری باز در صنعت طلا تدوین و عاملهای مهم تأثیرگذار و تأثیرپذیر در الگو شناسایی گردید. همچنین، در این میان سه عامل کلیدی شامل نهادسازی میانجی، تغییرپذیری مدیران و عامل اعتمادسازی در همکاری و مشارکتها، تأثیرگذارترین عوامل در الگو شناسایی شدند که علاوه بر تاثیر بر روی دیگر عوامل موجب تقویت نوآوری باز و در نتیجه تقویت متغیرهای عملکردی میگردند.