فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شرکت­‌های اقتصادهای نوظهور بازیگران ناشناخته در بازارهای مقصد جدید هستند و ورود به بازارهای خارجی را باید بیشتر از جنبۀ فرایند موقعیت‌­­­یابی مورد مطالعه قرار داد. با توجه به اینکه فرایند موقعیت‌­یابی منجر به تنش و درگیری بین ذی‌نفعان مختلف می­‌گردد، شیوۀ عملی که این فرایند را تسهیل می‌­کند دیپلماسی کسب‌وکار می­‌باشد. بنابراین، هدف این پژوهش، نوع‌­شناسی الگوی دیپلماسی کسب­‌وکار در اقتصادهای نوظهور بر مبنای فرایند موقعیت‌­­سازی‌­شان در طی زمان است. با بررسی مبانی نظری یک نوع‌­شناسی از دیپلماسی کسب‌وکار ارائه شده و متغیرهای کنترل احصاء می­‌گردد. جامعۀ آماری این پژوهش شامل صادرکنندگان نمونۀ ایران در بازۀ 98-1391 می‌­باشند که بر اساس معیارهای قضاوتی نمونۀ 36 شرکتی مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌­های این پژوهش از طریق گزارش‌­های فعالیت هیئت مدیره به مجمع عمومی سالیانه در پایگاه کدال گردآوری شده است و با استفاده از بستۀTraMineR در محیط R از طریق تکنیک تطبیق بهینه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بررسی تجربی سه مسیر دیپلماسی کسب‌وکار را نشان می­‌دهد. شرکت­‌های صنایع اتومبیل‌­سازی، پتروشیمی و مواد شیمیایی، ماشین آلات و تجهیزات، خدمات فنی و مهندسی و صنایع کاغذی عمدتا از مسیر اول پیروی می‌­کنند. شرکت­‌هایی که در صنعت فولاد، صنعت اتومبیل­‌سازی و ماشین آلات و تجهیزات فعالیت دارند از مسیر دوم پیروی می‌­کنند. شرکت­‌هایی که در صنعت نفت، صنعت فولاد، صنعت دارویی، تجهیزات الکتریکی و صنایع کاغذی فعالیت دارند از مسیر سوم پیروی می­‌کنند. یافته‌­ها همچنین نشان می‌­دهد، مسیرهای دیپلماسی کسب‌وکار بطور معناداری از نظر ویژگی‌­های شرکت (یعنی، صنعت، اندازه و تجربۀ بین‌­المللی) با هم متفاوت هستند.