آیندهنگری راهبردی در خلق انعطافپذیری راهبردی و تصمیمگیری عقلایی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته مدیریت بازرگانی-گرایش مدیریت استراتژیک، دانشگاه شاهد
2 دانشیار، گروه مدیریت بازرگانی دانشکده علوم انسانی دانشگاه شاهد
doi
10.22034/smsj.2022.138204چکیده
عدم اطمینان فزایندهی محیط امروزی، سازمانها را با چالشهای مهمی روبرو کرده است و تمامی شرکتها بسته به نوع محیط فعالیتشان، کمابیش با آن دست و پنجه نرم میکنند. یکی از موثرترین روشهایی که میتواند سازمانها را برای مقابله با این شرایط متغیر یاری رساند، رشد قابلیتهای پویا است. یکی از مهمترین زمینههای رشد قابلیتهای پویا که در ادبیات مدیریت راهبردی نیز به آن اشاره شده، آیندهنگری راهبردی میباشد. این تحقیق سعی میکند تا به بررسی نقش آیندهنگری راهبردی در خلق قابلیتهای پویایِ انعطافپذیری راهبردی و تصمیمگیری عقلایی با اثر تعدیلگر عدم اطمینان محیطی، بپردازد. به این منظور تعداد ۱۵۶ شرکت دانشبنیان تولیدی برق، الکترونیک، فوتونیک، مخابرات و سیستمهای خودکار شهر تهران با استفاده از فرمول جامعه محدود کوکران انتخاب شدند. دادههای این تحقیق با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده و پرسشنامه محقق ساخته با بهرهگیری از شاخصها و پرسشهای تحقیق هرهاوس و لینینگ گردآوری شد. برای روایی این پرسشنامه از نظرات اساتید و خبرگان استفاده شد. برای پایایی نیز از آلفای کرونباخ استفاده و میزان آن 943/0 تعیین شد. در این تحقیق سه فرضیه تایید و یک فرضیه رد شد. نتایج نشان میدهد که آیندهنگری راهبردی در خلق قابلیتهای پویایِ انعطافپذیری راهبردی و تصمیمگیری عقلایی موثر است و همچنین عدم اطمینان محیطی رابطه آیندهنگری راهبردی و تصمیمگیری عقلایی را تعدیل میکند.