توسعه و تبیین کنترل راهبردی در مراکز آموزش عالی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی ، دانشگاه جامع امام حسین (ع)
2 دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه جامع امام حسین (ع). تهران. ایران
3 دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه جامع امام حسین (ع). تهران. ایران
doi
10.22034/smsj.2022.137668چکیده
دانشگاهها با ایفای نقش پیشران تحولات، نیازمند اعمال کنترل و نظارت بر اقدامات خود هستند تا صحت حرکت آنها در راستای اهداف راهبردی تضمین شود. در همین راستا، مفهوم کنترل راهبردی نقش مؤثری در هدایت دانشگاهها در مسیر اهداف راهبردیشان دارد. هدف از این تحقیق شناسایی مؤلفههای کنترل راهبردی در دانشگاهها، مورد مطالعه یکی از دانشگاههای استان تهران است. تحقیق حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی – پیمایشی است. خبرگان مورد نظر ده نفر از صاحبنظران و خبرگان مرتبط با موضوع است که با روش نمونهگیری هدفمند قضاوتی انتخاب شدهاند. دراین راستا بعد از مصاحبه با خبرگان و اجماع در مورد عوامل، از روش مدلسازی ساختاری تفسیری جهت ساختاردهی و اولویتبندی عوامل استفاده شده است. جهت تحلیل قدرت نفوذ و وابستگی هر یک از عوامل از نمودار MICMAC استفاده شده است. مؤلفه سیاستگذاری و مدیریت دارای بالاترین قدرت نفوذ و کمترین میزان وابستگی است. در سطح بعد ارزشها و فرهنگسازمانی و شبکهسازی و تعاملات قرار دارند. عوامل سرمایه انسانی، تسهیلات و امکانات و بودجه و مالی در سطح دوم مدل هستند و در نهایت در سطح اول که وابستهترین عوامل را دارد نظام پژوهش و تولید علم، تبادل و نشر دانش و نظام تربیت و آموزش قرار دارند.
