الگوی هماهنگ‏سازی زنجیره تأمین خدمات

نویسندگان

1 دانشیار گروه مدیریت صنعتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

3 مدیریت صنعتی-گرایش تولید و عملیات- پردیس البرز دانشگاه تهران

doi
چکیده

موضوع هماهنگی موضوع اساسی مدیریتی در زنجیره تامین شناسایی شده است. زنجیره تأمین خدمات با توجه به ویژگی‏‌های متفاوتی که دارد، و با توجه به این که محصولات در زنجیره‌های تأمین خدمات از جنس خدمت، پیچیده و بیشتر مبتنی بر اطلاعات هستند مدل‌‏های هماهنگی در آن کاملاً متفاوت با مدل‌‏های هماهنگی در زنجیره تأمین کالاهای فیزیکی می‌‏باشند. در این پژوهش هدف اصلی تحقیق تدوین الگوی هماهنگ‌‏سازی زنجیره تأمین خدمات است. روش پژوهش حاضر داده بنیاد است و جامعه آن اعضای هیئت علمی و مدیران ارشد صنایع هستند، که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند قضاوتی انتخاب شدند. اهداف پژوهش با بکارگیری ابزارهای پژوهش کیفی تعیین و تبیین شدند. همچنین، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، مدل پارادایمی شکل گرفت که بر اساس آن ساختار مفهومی هماهنگ‌سازی زنجیره تامین خدمات طراحی و ارائه شد. اعتبارسنجی پژوهش بر مبنای روش‌شناسی داده بنیاد از معیارهای تطبیق، قابلیت فهم، قابلیت تعمیم و کنترل استفاده شده است. در نهایت عوامل زمینه‌‏ای هماهنگی به دو دسته زیرساخت‏‌ها و توانایی‏‌ها و قابلیت‌‏ها تقسیم شدند. شرایط مداخله‌‏گر دربرگیرنده عوامل رفتاری و ویژگی‏‌های همکاری می‏‌شود. مکانیزم‌های هماهنگی در قالب سه مشخصه‌ تسهیم، روابط پایدار و مکانیزم‌‏های فنی و تکنولوژیکی قابل بررسی است. علل هماهنگی در قالب چهار مشخصه‌ عدم اطمینان، نارضایتی مشتری، ریسک و سیستم غیریکپارچه مورد بررسی قرار می‌گیرند و هم‌‏افزایی، سودآوری پایدار و بهبود برند به عنوان پیامدهای هماهنگی شناسایی شد.