الگوی هماهنگسازی زنجیره تأمین خدمات
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت صنعتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه مدیریت صنعتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
3 مدیریت صنعتی-گرایش تولید و عملیات- پردیس البرز دانشگاه تهران
doi
چکیده
موضوع هماهنگی موضوع اساسی مدیریتی در زنجیره تامین شناسایی شده است. زنجیره تأمین خدمات با توجه به ویژگیهای متفاوتی که دارد، و با توجه به این که محصولات در زنجیرههای تأمین خدمات از جنس خدمت، پیچیده و بیشتر مبتنی بر اطلاعات هستند مدلهای هماهنگی در آن کاملاً متفاوت با مدلهای هماهنگی در زنجیره تأمین کالاهای فیزیکی میباشند. در این پژوهش هدف اصلی تحقیق تدوین الگوی هماهنگسازی زنجیره تأمین خدمات است. روش پژوهش حاضر داده بنیاد است و جامعه آن اعضای هیئت علمی و مدیران ارشد صنایع هستند، که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند قضاوتی انتخاب شدند. اهداف پژوهش با بکارگیری ابزارهای پژوهش کیفی تعیین و تبیین شدند. همچنین، با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، مدل پارادایمی شکل گرفت که بر اساس آن ساختار مفهومی هماهنگسازی زنجیره تامین خدمات طراحی و ارائه شد. اعتبارسنجی پژوهش بر مبنای روششناسی داده بنیاد از معیارهای تطبیق، قابلیت فهم، قابلیت تعمیم و کنترل استفاده شده است. در نهایت عوامل زمینهای هماهنگی به دو دسته زیرساختها و تواناییها و قابلیتها تقسیم شدند. شرایط مداخلهگر دربرگیرنده عوامل رفتاری و ویژگیهای همکاری میشود. مکانیزمهای هماهنگی در قالب سه مشخصه تسهیم، روابط پایدار و مکانیزمهای فنی و تکنولوژیکی قابل بررسی است. علل هماهنگی در قالب چهار مشخصه عدم اطمینان، نارضایتی مشتری، ریسک و سیستم غیریکپارچه مورد بررسی قرار میگیرند و همافزایی، سودآوری پایدار و بهبود برند به عنوان پیامدهای هماهنگی شناسایی شد.