ارایه مدلی برای ارزیابی پادشکنندگی زنجیره تامین (موردمطالعه: شرکت توزیع دارو پخش)

نویسندگان
doi
10.22105/dmor.2021.309182.1494
چکیده

هدف: برای بهبود جایگاه رقابتی شرکت و مقابله با اختلالات و شکست‌ها، زنجیره تامین می‌بایست به‌سوی پادشکنندگی حرکت کند. بر این اساس، زنجیره تامین علاوه بر آمادگی مواجهه با اختلالات و پاسخ به آن، توان بازیابی شرایط قبل از اختلال را داشته و حتی شرایط بهتری را نیز ایجاد نماید. برای حرکت در این مسیر، لازم است تا تصمیم‌گیران جایگاه فعلی زنجیره تامین خود را به‌درستی شناخته و برای بهبود وضعیت پادشکنندگی آن تصمیمات درستی اتخاذ نمایند. برای همین منظور، هدف اصلی پژوهش حاضر ارزیابی سطح عملکرد پادشکنندگی در زنجیره تامین شرکت توزیع دارو پخش و تعیین اولویت بهبود مولفه‌های آن است. روش‌شناسی پژوهش: جهت دستیابی به این هدف، پژوهش حاضر قصد دارد با کاربست تکنیک دیمتل و روش تئوری گراف و رویکرد ماتریسی میزان عملکرد پادشکنندگی این سیستم زنجیره تامین را در حالت‌های بهینه، فعلی و کمینه مشخص نماید و درنهایت با استفاده از روش تحلیل اهمیت-عملکرد، مولفه‌های پادشکنندگی زنجیره تامین شرکت توزیع دارو پخش را مورد تحلیل قرار داده و اولویت بهبود هر فاکتور را مشخص نماید. یافته‌ها: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده به ترتیب، ساختار زنجیره تامین، بهبود و بازیابی، یادگیری، انعطاف‌پذیری و نوآوری، در اولویت اول تا پنجم برای بهبود ساختار پادشکنندگی زنجیره تامین شرکت قرار دارند. اصالت/ارزش‌افزوده علمی: پژوهش پیش‌رو سازمان‌ها را در ارزیابی سطح پادشکنندگی زنجیره تامین خود پشتیبانی نموده و منجر به تسهیل تصمیم‌گیری می‌گردد. روشی که در ادامه ارایه می‌شود، می‌تواند ماهیت پویای محیطی را برای مدیریت اختلالات زنجیره تامین ساده کرده و حتی امکان مقایسه زنجیره تامین‌های مختلف را به مدیران بدهد. ارزیابی و رصد مستمر سطح پادشکنندگی زنجیره تامین امکان ایجاد مزیت رقابتی برای دستیابی به سهم بازار بیشتر حتی در طول یک اختلال و یا اختلالات مستمر را فراهم‌ می‌کند.