اندازه گیری بهره وری جزئی و کل عوامل تولید بخش های اقتصادی کشور

نویسندگان
doi
10.22105/dmor.2021.279861.1352
چکیده

هدف: با توجه به اهمیت شاخص بهره ­وری در اقتصاد، در این مقاله رویکردهای مختلفی که برای اندازه­ گیری بهره­ وری جزئی و کل عوامل تولید استفاده می ­شوند را مطرح می ­کنیم. روش‌شناسی پژوهش: در کلیه سازمان ­ها و نظام ­های اقتصادی و اجتماعی مفهوم بهره ­وری از اهمیت بسیاری برخوردار است و با استفاده از رویکردهای مختلفی موردبررسی قرار می­ گیرد. بدون هـدف بهـره­ وری، هیـچ کسب‌وکاری جهـت مناسـبی پیـدا نخواهـد کـرد و بــدون اندازه ­گیــری بهــره ­وری، هیــچ کنترلــی بــر روی کسب‌وکار وجــود نخواهــد داشــت. اندازه ­گیــری، اولیــن قــدم بــه ســمت کنتــرل و درنهایت بهبــود می ­باشــد. بهره­ وری را می ­توان به دو دسته، بهره ­وری جزئی و کل عوامل تولید تقسیم کرد. بهره­ وری کل عوامل تولید در اقتصاد، در افزایش رشد تولید ناخالص داخلی تاثیر بسزایی دارد. یافته‌ها : با توجه به نتایج به‌دست‌آمده برای شاخص مالم­کوئیست بخش صنعت در سال 1390، رشد بهره ­وری کل عوامل تولید مطلوبی داشته است، اما بهره ­وری در بخش استخراج معدن بیشترین کاهش را داشته است. رشد بهره ­وری کل عوامل تولید اقتصاد در سال 1390 تقریبا یکنواخت می ­باشد. اصالت/ارزش افزوده علمی: با استفاده از داده ­های واقعی سال 1390 ایران به محاسبه بهره ­وری جزئی و کل عوامل تولید با رویکردهای مختلف می ­پردازیم.