فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش، بررسی اثرات حاد استفاده از کفی و تیپینگ بر الگوی هماهنگی سگمنت‌های جلوی پا و عقب پا در مرحله اتکای دویدن در زنان مبتلا به صافی کف پا بود. تعداد ۲۴ دانشجوی دختر (۱۲ نفر با صافی کف پا و ۱۲ نفر سالم) به صورت هدفمند انتخاب شدند. با استفاده از سیستم ثبت حرکات و روش تحلیل فاز نسبی پیوسته (CRP)، داده‌های کینماتیکی در چهار زیرفاز اتکا استخراج و تحلیل شدند. آزمودنی‌های گروه صافی کف پا در سه وضعیت پایه، استفاده از کفی و تیپینگ و گروه سالم در وضعیت پایه ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که در شرایط پایه، افراد با صافی کف پا در مقایسه با گروه سالم، الگوی هماهنگی متفاوتی دارند (97/0= η2p، 03/0= Wilks' Lambda، 001/0>P، 82/171=(19و4)F). استفاده از هر دو مداخله موجب نزدیک شدن الگوی هماهنگی به افراد سالم شد، اما تفاوت بین اثربخشی کفی و تیپینگ معنا‌دار نبود (05/0P>). یافته‌ها نشان می‌دهد که هر دو مداخله می‌توانند به‌عنوان راهکارهایی مؤثر برای اصلاح الگوی کوپلینگ سگمنت‌های پا و بهبود عملکرد حرکتی در افراد دارای صافی کف پا در نظر گرفته شوند.